اقتصاد۲۴- ابریل گاوین در فارین پالیسی نوشت: روز ۹ مارس، گاز قره باغ قطع شد. ایرینا صفریان، مترجم ۲۹ ساله و ساکن استپاانکرت، بزرگترین شهر منطقه مورد مناقشه، میگوید: «به یاد دارم که از خواب بیدار شدم و متوجه شدم که نه بخاری داریم و نه صبحانه». او با کنایه افزود: «ما روز جهانی زن را جشن میگرفتیم، و این بهترین هدیهای بود که آذربایجان میتوانست برای ما داشته باشد.»
در ادامه این مطلب آمده است: از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اکثریت جمعیت ارمنی قره باغ کوهستانی علیرغم اینکه در داخل مرزهای بین المللی به رسمیت شناخته شده آذربایجان قرار دارند، عملاً خود را جمهوری به رسمیت شناخته نشده آرتساخ میدانند. در سال ۲۰۲۰، پس از یک جنگ کوتاه، اما خونین که با توافق صلح با میانجیگری مسکو به پایان رسید، جدایی طلبان منطقه تحت حمایت ایروان مجبور شدند کنترل تعدادی شهر و شهرک را واگذار کنند، اما قلب دولت خودخوانده، از جمله استپاانکرت همچنان تحت کنترل آنهاست.
اگرچه جنگ پایان یافته است، اما مقامات در استپاانکرت دولت آذربایجان را متهم کرده اند که با قطع تنها خط لوله گاز طبیعی آنها که از قلمرو تازه تصرف شده باکو میگذرد، آنها را محاصره کرده. وقتی دمای هوا در این شهر کوهستانی به زیر صفر رسید صد هزار سکنه آن بدون هیچ گونه گرمایشی، باید بهترین راهکار را برای گذراندن دو هفته بعد تا وصل مجدد گاز پیدا میکردند. بسیاری از ساکنان، مانند صفاریان، پس از از کار افتادن اجاقهایشان، هیزم جمعآوری کردند و در خانههای خود آتش روشن و گوشت و سبزیجات را روی شعلههای آتش کباب کردند. برخی هم با داشتن کودکان نوزاد برای گرم شدن به زیرزمینها رفتند.
باکو ادعاهای استپاانکرت مبنی بر بستن شیرها را “بی اساس” خوانده است، اما در میان سیل درگیریها در هفتههای اخیر که بنا به گزارشها منجر به کشته شدن نیروهای ارتش ارمنستان شده است، واضح است که بن بست چند دهه در حال ورود به مرحله جدید و خطرناکی است که انرژی میتواند بخشی از جنگ فرسایشی شود. با توجه به اینکه جمعیت ارمنی قره باغ کوهستانی تحت فشار فزایندهای قرار دارند، به نظر میرسد باکو مشتاق است تا موضوع منطقه مورد مناقشه را یک بار برای همیشه حل کند، و این نگرانی را برانگیخت که درگیریهای جدید باعث شود که جدایی طلبان زمینهای بیشتری را از دست بدهند و غیرنظامیان را از مرز به ارمنستان آواره کنند.
اکنون، با توجه به اینکه اروپا قصد دارد صادرات انرژی از روسیه را در پی تهاجم این کشور به اوکراین تحریم کند، آذربایجان نیز هدف خود را صادرات بیشتر گاز به این قاره در نظر گرفته است. برای چندین دهه، اتحادیه اروپا حتی پس از الحاق کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴، برای گاز ارزان به روسیه وابسته بوده است. باکو با دارا بودن میادین عظیم گازی دریای خزر که از طریق شبکه خط لوله کریدور گاز جنوبی به ایتالیا و یونان متصل شده اند، در موقعیتی عالی برای کمک به پر کردن خلا ناشی از حذف مسکو قرار دارد.