آدم وقتی به کار و خانواده‌اش برسد، همه چیز دارد

با آن صدای بم و خشدارش می‌خواند: «من بهارم تو زمین، من زمینم تو درخت، من درختم تو بهار، ناز انگشتای بارون تو باغم می‌کنه، میون جنگلا طاقم می‌کنه».
با آن صدای بم و خشدارش می‌خواند: «من بهارم تو زمین، من زمینم تو درخت، من درختم تو بهار، ناز انگشتای بارون تو باغم می‌کنه، میون جنگلا طاقم می‌کنه».

منبع  : بولتن نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *