گروه اجتماعی -ابوالقاسم رحمانی دبیر اجتماعی فرهیختگان نوشت:برای فهم مدل سیاستگذاری و اندیشه موجود در نظام آموزشی کشور راههای زیادی وجود دارد، از توسعه مدارس غیردولتی و وضعیت مدارس دولتی تا سایر متغیرها و مولفههای موجود، منتها یکی از آسانترین موضوعات، نوع برخورد و پروسه تربیت معلم و به کارگیری آنها در نظام آموزشی است؛ سیکل سادهای که به خاطر میل دولتها (چپ و راست هم خیلی فرقی نمیکند) به کاهش هزینهها و برداشتن بار هزینه تربیتمعلم از روی دوش خود، به کلاف سردرگمی تبدیل شده است که با مدل مواجهه فعلی به این زودیها و همراهی دولت و مجلس و سایر نهادهای سیاستگذار باهم امید اصلاحش نمیرود. منتها آنقدر مساله اهمیت دارد که هرچه درباره آن مطالبه کنیم و بنویسیم و بخواهیم، کم است.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه فرهیختگان، بگذارید قبل از ورود به گزارش ماجرای یک مکالمه و متوگویی پیرامون یکی از مهمترین مسائل نظام آموزشی داشته باشیم و او هم پذیرفت. اما بلافاصله بعد از اینکه سوژه را مطرح کردم و سوالم را پرسیدم، تلفن قطع شد. چندباری تماس گرفتم، دیدم شماره دفتر روزنامه را از دسترس خارج کرده است، با تلفن همراهم تماس گرفتم و دوباره همین اتفاق افتاد. واکنش جالبی بود، یکی از معاونان وزارت آموزش و پرورش و تصمیمگیران نظام آموزشی کشور، حتی حاضر نیست چند کلمه در رابطه با سیاستهای وزارتخانه محل خدمت خود پاسخگو باشد! خلاصه اینکه از همین ابتدای مسیر مشخص شد چه شاهکار غیرقابل دفاعی در حوزه تربیت معلم اتفاق افتاده است و برای همین سراغ چهرههای دیگری رفتم تا شاید نظرات آنها تصویر قابلدرکتری از وضع موجود تربیت معلم در کشور ارائه کند. در ادامه و بعد از توضیح و تفسیری از پروسه تربیتمعلم در کشور و دغدغههای رهبر انقلاب بخشی از این اظهارات را میخوانیم.