تغییرات قابل توجه جنبشهای سیاسی-اجتماعی اخیر که به واسطهی تحولات ارتباطی و بسط شبکههای اجتماعی پدید آمده است، عدهای را به این نتیجه رسانده است که دوره قدرت و مقبولیت رهبران کاریزماتیک، احزاب و نخبگان مرسوم به پایان رسیده است و دیگر نیازی نیست برای ایجاد یک تغییر یا رسیدن به قدرت متوسل به آنها شد.
سرویس سیاسی جوان آنلاین: «امروز هنگکنگ یک یا چند رهبر ندارد، همه مردمان این سرزمین رهبر هستند.» این جملهای از لانگ، کارمند یکی از شرکتهای کشتیرانی است که بنا بر گزارش روزنامه سازندگی (مورخ ۹۸/۵/۲۷) هفتههاست شبها به جای رفتن به خانه، ماسک میگذارد، کلاه سیاه بر سر میکند و زره به تن به خیابان میآید تا به همراه دوستانش در اعتراضات هنگکنگیها شرکت کند!
اعتراضات هنگکنگیها را در ابتدا طبقه متوسط کلید زد و حالا با شعار «مثل آب باش» بروسلی که بنایش بر فلسفه کنگفو است، جلو میرود؛ بر اساس این شعار معترضین معتقدند باید منعطف و خلاق باشی و شاید همین است که آنها را بعد از ۲۰۱۴ و دستگیری رهبران سابق بدین نتیجه رسانده است که هیچ ساختار و رهبری واحدی نباید داشته باشند. آنچنان که در گزارش سازندگی آمده، فرانسیس لی، استاد دانشگاه هنگکنگ درباره رهبری این اعتراضات میگوید: «هنگکنگیها بدون تکیه بر فرد خاص، از طریق شبکههای اجتماعی ایدههایشان را مطرح میکنند، از جزئیات میگویند و در نهایت در مورد یکی از طرحها به اجماع دست مییابند.»
قالب و شمایل این اعتراضات شباهت بسیاری به جنبش جلیقه زردها در فرانسه دارد. معترضین در فرانسه هم هیچ رهبری واحدی ندارند و صرفاً از طریق شبکههای اجتماعی و با همکاری گروههای دموکراتیک که اعضای آن عمدتاً جواناند، هدایت میشوند.
تغییرات قابل توجه جنبشهای سیاسی-اجتماعی اخیر که به واسطهی تحولات ارتباطی و بسط شبکههای اجتماعی پدید آمده، عدهای را به این نتیجه رسانده که دوره قدرت و مقبولیت رهبران کاریزماتیک، احزاب و نخبگان مرسوم به پایان رسیده است و دیگر نیازی نیست برای ایجاد یک تغییر یا رسیدن به قدرت متوسل به آنها شد، حالا این مردم هستند که در شبکههای اجتماعی به اجماع میرسند و دست به عمل میزنند.