آتش زیر خاکستر حرف‌های ظریف؛ از گاندو و نایاک تا خیانت روسیه و «تعلیق»

ظریف: ترامپ می‌خواست من را در فرانسه ببیند، اجازه ملاقات نداشتم/ هدف طائب از گاندو زدن من بود؛ فکر می‌کرد من نایاک را تاسیس کرده‌ام/ اگر برجام خیانتی بدتر از ترکمنچای است چرا آن را دور نمی‌اندازید؟ دو سال است کاره‌ای نیستیم، اما هنوز به دنبال همان برجام هستند
ظریف: ترامپ می‌خواست من را در فرانسه ببیند، اجازه ملاقات نداشتم/ هدف طائب از گاندو زدن من بود؛ فکر می‌کرد من نایاک را تاسیس کرده‌ام/ اگر برجام خیانتی بدتر از ترکمنچای است چرا آن را دور نمی‌اندازید؟ دو سال است کاره‌ای نیستیم، اما هنوز به دنبال همان برجام هستند

آتشی که حرف‌های ظریف به پاکرد

اقتصاد۲۴- سخنان شب گذشته محمدجواد ظریف درباره برجام و حواشی آن در شبکه اجتماعی کلاب هاوس بازتاب گسترده‌ای در فضای رسانه‌ای کشور به دنبال داشته است. ظریف در این گفتگوی مفصل از روند مذاکرات در دوره سعید جلیلی تا کارشکنی‌های داخلی و خارجی پس از امضای برجام و همچنین خروج ترامپ از توافق با ایران، سخن گفت.
به گزارش فرارو، در سخنان ظریف برخی نکات جدید مطرح شد که با واکنش‌های زیادی روبه رو شده است. در ادامه مهمترین محور سخنان محمد جواد ظریف را می‌خوانیم:

۱) یکی از سناتور‌های نزدیک به ترامپ، در به نیویورک نزد من آمد و گفت ترامپ برای حضور در کاخ سفید از من دعوت کرده است. این پیام را به تهران منتقل کردم و گفتم در صورت موفق نشدن، مجازات را می‌پذیرم. اما پیام به رده‌های عالی نرسید و در سطوح پایین رد شد. وقتی در پاریس با امانوئل مکرون دیدار کردم، او به من گفت دونالد ترامپ آماده است به همراه او با من ملاقات کند، اما من اجازه ملاقات با ترامپ را نداشتم. برعکس ترامپ که می‌خواست با من ملاقات کند، مایک پمپئو، وزیر خارجه پیشین آمریکا، کسی بود که با ایدوئولوژی خود همه چیز را در ارتباط با برجام به هم زد. مثلث بنیامین نتانیاهو، مایک پمپئو و جان بولتون خودشان را کشتند تا ترامپ من را نبیند.

۲) از ولادیمیر پوتین خواستم برای اینکه پمپئو دخالت نکند، طرح ایران برای برجام را به اطلاع ترامپ برساند، اما پمپئو متوجه شد و از این کار جلوگیری کرد. جان کری، وزیر خارجه پیشین آمریکا، در زمان انعقاد برجام پیشنهاد کرد که در ارتباط با سرمایه‌گذاری شرکت‌های آمریکایی در ایران، بندی به این توافق اضافه شود تا شعبه‌های خارجی شرکت‌های امریکایی بتوانند در ایران حضور داشته باشند و حیات اقتصادی آن‌ها تامین شود. رهبری با سرمایه‌گذاری آمریکا در ایران مخالف نبود، بلکه با وابستگی ایران به سرمایه‌گذاران آمریکایی در زمینه کالا‌های اساسی مخالف بود.

۳) تمام مذاکرات و صورت جلسات را برای رهبری می‌فرستادیم؛ ایشان هر وقت می‌خواستند نظر می‌دادند و هر موقع می‌خواستند نظر نمی‌دادند. رهبری در هر مورد مخالف بود می‌گفت و ما حتی در مواردی که توان پیگیری مطالبه‌ای را نداشتیم، اول به ایشان اطلاع می‌دادیم و پس از کسب مجوز اقدام می‌کردیم.

۴) ایران می‌تواند بر اروپا فشار سیاسی وارد کند. اروپایی‌ها به دلیل نفوذ آمریکا در عرصه مسائل اقتصادی با ایران ضعیف عمل کردند، اما آن‌ها به جمهوری اسلامی کمک کردند در سازمان ملل پست‌های ریاستی بگیرد. مردم با شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری ۹۲ به دنیا اعلام کردند که ما پشتوانه مردمی داریم و دست ما را در مذاکرات باز کردند. ما می‌خواستیم اجماع امنیتی علیه ایران شکسته شود و به همین دلیل مذاکره کردیم و برداشتن تحریم‌ها تنها هدف ما نبود. در ژانویه ۲۰۰۲، دو هفته قبل از سخنرانی بوش و محور شرارت خواندن ایران، یک کشتی حامل سلاح برای عرفات در کرانه باختری توسط اسرائیل کشف شد؛ این کشتی کارن‌ای نام داشت و مدعی شدند که برای ایران است؛ این واقعه باعث امنیتی سازی مجددی از سوی اسرائیل شد

۵) عربستان سعودی مخالف نهایی شدن برجام بود و از ماه‌ها پیش از توافق به آمریکا قول داده بود در حدی قیمت نفت را پایین بیاورد تا ایران در نهایت خواسته‌های طرف مقابل در مذاکرات را بپذیرد. پس از امضای برجام، برخی سرمایه‌گذاران آمریکایی به دلیل اعمال نفوذ تجار یهودی، سعودی و اماراتی، در ایران سرمایه‌گذاری نکردند. اماراتی‌ها به این شرکت‌ها گفته بودند یا باید در ایران سرمایه‌گذاری کنند یا در امارات.

۶) در دستور کار مذاکرات، آقای جلیلی از دزدی دریایی تا بحرین و سوریه وجود داشت در صورتیکه ما اجازه نداشتیم این موارد را بیان کنیم و راجع به موردی غیر از مسئله هسته‌ای صحبت کنیم کلی طول می‌کشید راجع به زمان و مکان به توافق برسند. از مدیریت جهان تا سومالی مطرح می‌کردند. در مذاکرات هسته‌ای نیز دنبال اقناع طرف مقابل بودند، نه پیدا کردن نقاط مشترک، به همین دلیل به نتیجه نمی‌رسیدند.

بیشتر بخوانید: ظریف از خجالت دولت رئیسی درآمد

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *