در یک پژوهش جدید، پژوهشگران کشور به بررسی شیوهای رایج در مزارع برنج پرداختهاند که سالهاست روی کیفیت هوا و سلامت مردم تأثیر گذاشته، اما کمتر به شکل علمی و دقیق تحلیل شده است.
به گزارش ایسنا، سوزاندن بقایای مزارع برنج یکی از رفتارهای قدیمی و کم هزینه در کشاورزی به ویژه در شمال کشور است. این کار برای پاکسازی زمین انجام میشود؛ اما همزمان حجم بزرگی از ذرات معلق و گازهای آلاینده را وارد هوا میکند. ذراتی مثل PM۲.۵ میتوانند به عمق ریه نفوذ کنند و برای گروههای آسیبپذیر خطر فوری ایجاد کنند.
در کنار آن، گازهایی مانند مونوکسید کربن، دی اکسید کربن و اکسیدهای نیتروژن، هم به سلامت انسان ضربه میزنند و هم به گرم شدن زمین شتاب میدهند. این اتفاق تنها در همان نقطه رخ نمیدهد و آلودگی حاصل از آن میتواند به مناطق دورتر منتقل شود. علاوه بر آسیب به سلامت، خاک نیز کیفیت خود را از دست میدهد، توان باروری کاهش مییابد و زیستگاههای طبیعی دچار تخریب میشوند. این در حالی است که اغلب، زیرساخت کافی برای پایش لحظهای کیفیت هوا وجود ندارد و همین موضوع تحلیل دقیق آلودگی را دشوار کرده است.
در چنین شرایطی فناوری سنجش از دور به کمک پژوهشگران آمده است. تصاویر ماهوارهای ابزارهایی قدرتمند هستند که الگوی آلودگی و تغییرات محیطی را با دقت بالا نشان میدهند. دادههای ماهوارههای لندست، مودیس و سنتینل با قدرت ثبت جزئیات پوشش گیاهی، دود و آ ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
