آبان ماه امسال آتش مانند هیولایی به جان «هیرکانی» افتاد و آنقدر پیش رفت که صدها و بلکه هزاران هکتار از جنگلهای باستانی هیرکانی ایران را که تامینکننده آب و اکسیژن حدود نیمی از کشور هستند، خاکستر کرد. «الیت» یکی از مناطقی بود که بیشتر از دیگر نقاط سروصدا به پا کرد و آتشسوزی در آن چند هفته به طول انجامید و بعد در بسیاری از نقاط دیگر هیرکانی در استانهای شمالی تکرار شد؛ فاجعهای که همهساله در زاگرس نیز در فصول گرم سال در حال بلعیدن جنگلهای بلوط ایران هستند.
به گزارش اعتماد، اگرچه درباره علت این آتشسوزیها نظرات و تحلیلهای زیادی منتشر شده، اما تا امروز کمتر به «برنامه جامع مدیریت حریق جنگل» پرداخته شده است. همه از عامل انسانی که گاه عمدی و گاهی غیرعمد، جنگلهای ایران را به خاکستر تبدیل میکند، صحبت میکنند اما پرسش این است که چرا عامل اصلی این آتشسوزیها کنترل نمیشود و هر سال در فصول مشخصی در حال تکرار شدن است؟ آیا اساسا برنامهای جامع برای مدیریت این بحران تهیه شده است و سازمان متولی قدمی برای آن برداشته است؟
«حسین بدریپور» فارغالتحصیل دکترای منابع طبیعی با گرایش مسائل اقتصادی- اجتماعی بهرهبرداران منابع طبیعی و عضو شورای جنگل، مرتع وآبخیزداری سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری در این باره تجربههای مهم و تکاندهندهای دارد؛ حرفهایی که از یک واقعیت تلخ، پرده برمیدارد؛ «برنامهای جامع برای مدیریت حریق تهیه شده اما اجرایی نمیشود.»
او که در return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();