آتاری 2600 که در ابتدا با نام سامانه ویدیویی کامپیوتری آتاری (Atari Video Computer System یا VCS) شناخته میشد، در سپتامبر ۱۹۷۷ توسط شرکت آتاری به بازار عرضه گردید. کنسول حاصل تلاشهای گستردهای بود که از سال ۱۹۷۵ با کد رمز استلا (Stella) آغاز شده بود. نولان بوشنل، بنیانگذار آتاری، پس از موفقیت چشمگیر بازی پونگ در سال ۱۹۷۲، به دنبال ایجاد سیستمی بود که تجربه بازیهای سالنی را به خانهها بیاورد. چالش اصلی، طراحی سختافزاری بود که با هزینه کم، قابلیت اجرای بازیهای متنوع را فراهم کند. مهندسانی چون جی ماینر و جو دکویر، تراشه سفارشی رابط واسط تلویزیونی (Television Interface Adaptor یا TIA) را توسعه دادند که مسئولیت تولید تصویر و صدا را بر عهده داشت. این تراشه، با حذف حافظه گرافیکی سنتی و استفاده از تکنیک “رقابت با پرتو” (racing the beam)، انقلابی در تولید تصویر ایجاد کرد. پرتو الکترونی تلویزیون، خط به خط تصویر را اسکن میکرد و برنامهنویس باید در هر خط، دادههای لازم را به TIA ارسال میکرد. این رویکرد، هرچند پیچیده، انعطافپذیری بالایی به برنامهنویسان داد تا با منابع محدود، بازیهای خلاقانه بسازند. آتاری برای تأمین بودجه، شرکت را به قیمت ۲۸ میلیون دلار به وارنر کامونیکیشنز فروخت و بیش از ۱۰۰ میلیون دلار سرمایهگذاری دریافت کرد. تولید اولیه در سانویل، کالیفرنیا آغاز شد و تا سال ۱۹۷۸، حدود ۴۰۰ هزار واحد فروخته شد، اما موفقیت واقعی با ورود به بازار انبوه در سالهای بعد رقم خورد.
عرضه آتاری ۲۶۰۰ همزمان با رکود بازار کنسولهای پونگمانند بود و این سیستم، با استفاده از کارتریجهای حافظه فقط خواندنی (ROM)، راه را برای نسل دوم کنسولها هموار کرد. برخلاف فیرچایلد چنل اف به رهبر بازار تبدیل کرد و تا سال ۱۹۸۲، بیش از ۱۲ میلیون واحد به فروش رفت. با این حال، مدیریت ضعیف آتاری، مانند تولید انبوه بازیهای بیکیفیت، زمینهساز بحران شد. توسعهدهندگان ثالث مانند اکتیویژن، با عناوینی چون پیتفال (Pitfall!)، رقابت را افزایش دادند و بازار را اشباع کردند.
آتاری 2600 یکی از کنسولهای ویدیویی کلاسیک و نسل دوم بود که در سال ۱۹۷۷ عرضه شد، با قیمت ابتدایی حدود ۱۹۹ دلار و فروش بیش از ۳۰ میلیون دستگاه، نقش مهمی در شکلگیری صنعت بازیهای خانگی ایفا کرد.