اقتصاد۲۴- نتیجه تجزیه و تحلیلی به تازگی منتشر شده از سوی انستیتو منابع جهانی (WRI) نشان میدهد که تا سال ۲۰۵۰ میلادی یک میلیارد نفر دیگر در مناطق خشک و مناطقی با تنش آبی بالا زندگی خواهند کرد جایی که حداقل ۴۰ درصد از منابع آب تجدیدپذیر هر سال مصرف میشود. دو پنجم جمعیت جهان در مجموع ۳.۳ میلیارد نفر در حال حاضر در چنین مناطقی زندگی میکنند.
جمعیت در معرض خطر تنش آبی
به گزاش فرارو به نقل از واشنگتن پست؛ تنش آبی معیاری از میزان تقاضا برای تامین آب موجود در یک منطقه است. نمره بالا بدان معناست که افراد بیش تری برای آب رقابت خواهند کرد.
انستیتو منابع جهانی از یک مدل هیدرولوژیکی جهانی برای تخمین این که چگونه منابع آب تجدیدپذیر مانند رودخانهها و دریاچهها که از طریق بارندگی دوباره پر میشوند و ممکن است تحت سناریوهای تغییر آب و هوا در آینده تغییر کنند، استفاده کرد. براساس تحلیل آن مرکز تحقیقاتی مناطق خاورمیانه و شمال آفریقا دارای بالاترین سطح تنش آبی در جهان هستند. تغییرات آب و هوایی الگوهای بارش سنتی را تغییر میدهد مناطق را خشکتر میکند و منابع آب کمیاب آن را کاهش میدهد. انتظار میرود رشد جمعیت و استفاده صنعتی از آب باعث افزایش تقاضا شود.
نتیجه این پژوهش نشان میدهد پنج کشور از شش کشوری که بیشترین تنش آبی را دارند در خاورمیانه و شمال آفریقا واقع شده اند. جنوب آسیا پرتراکمترین منطقهای است که تنش آبی را تجربه میکند. با ادامه رشد جمعیت، تقاضای آب هم چنان افزایش خواهد یافت.
نیمی از مساحت اسپانیا برای کشاورزی استفاده میشود، اما خشکسالی و دمای شدید منجر به کاهش محصولات کشاورزی آن کشور شده است. سطح مخازن در منطقه شمال شرقی کاتالونیا به قدری پایین است که برخی از شهرداریها برای کسب اطمینان از اینکه ساکنان برای زندگی روزانه آب کافی دارند آب را با خودرو حمل میکنند.
آریزونا، نیومکزیکو، کلرادو، نبراسکا، کالیفرنیا و آیداهو بیش از آن چه هر سال دریافت میکنند آب مصرف میکنند و ذخایر آب زیرزمینی را برای حمایت از کشاورزی و استفاده صنعتی کاهش میدهند. “هیتر کولی” مدیر تحقیقات انستیتو پاسیفیک میگوید: “با تغییرات آب و هوایی چالشهای آب فقط مکرر و شدیدتر میشوند. این باید به ما انگیزه دهد تا آماده سازی و اجرای پروژهها را آغاز کنیم”.
در تجزیه و تحلیل صورت گرفته توسط انستیتو منابع جهانی آبهای سطحی مورد ارزیابی قرار گرفته اند، اما ذخایر آب زیرزمینی که در هنگام خشک شدن دریاچه ها، رودخانهها و مخازن از آن بهره برداری میشود، مورد بررسی قرار نگرفته اند. این بدان معناست که برآوردهای جدید ممکن است ریسک را دست کم گرفته باشند. بسیاری از مناطق روستایی از آبهای زیرزمینی برای آب آشامیدنی استفاده میکنند و کشاورزان در سراسر جهان برای آبیاری به آن متکی هستند. با این وجود، آبهای زیرزمینی اغلب بسیار کندتر از آبهای سطحی دوباره پر و ذخیره میشوند.
ما نمیدانیم چه زمانی آبهای زیرزمینی در معرض خطر تمام شدن قرار خواهند گرفت. کشورها ممکن است با بهره برداری از ذخایر زیرزمینی خود را با آبهای سطحی کمیاب وفق دهند، اما این بدان معنا نیست که آنان در آینده خواهند توانست خود را تطبیق دهند. تنها نیمی از ۱ درصد ذخیره آب جهان را آب شیرین به شکل مایع تشکیل میدهد و بقیه آب شور یا یخ زده در یخچالها هستند. آب برای تولید کالاها، استخراج مواد معدنی و تولید انرژی استفاده میشود، اما بیشترین کاربرد آن در سطح جهانی برای تولید مواد غذایی است. کشاورزی هر ساله ۷۰ درصد مصرف آب را به خود اختصاص میدهد و عمیقا تحت تاثیر تغییرات بارندگی قرار میگیرد.
باران ممکن است برای مدتی نبارد سپس به یکباره ببارد به جای آن که در طول فصل بارشی یکنواخت داشته باشد. این امر تکیه کشاورزان به بارندگی برای آبیاری محصولات را دشوار میکند و نیاز به ذخیره آب و آبیاری را افزایش میدهد.