به گزارش خبرنگار «نبض فناوری» علی کیانیراد، رئیس مؤسسه پژوهشهای برنامهریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی و مدیر علمی یکصد و پنجاه و هفتمین نشست علمی تخصصی مرکز پژوهشهای توسعه و آیندهنگری که با عنوان «کشت فراسرزمینی؛ امنیت آب و غذا» برگزار شد، ضمن اشاره به توجه دنیا به کشاورزی فراسرزمینی گفت: عبارت کشت فراسرزمینی اصطلاح اشتباهی است که به جای کشاورزی فراسرزمینی مورد استفاده واقع شده است، چون کشت فراسرزمینی تنها محدود به محصولاتی میشود که باید کشت شوند و این درحالی است که کشاورزی فراسرزمینی میتواند بسیار فراتر از محصولات کشتی باشد. در دنیا تقریباً بعد از دهه ۱۹۸۰ به کشاورزی فراسرزمینی توجه شده است. در ایران نیز اوجگیری این مفهوم در وزارت جهاد کشاورزی به اواخر سال ۱۳۹۲ بازمیگردد که وزیر وقت جهاد کشاورزی مأموریتی را به مؤسسه پژوهشهای برنامهریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی دادند که یکسری مطالعات در رابطه با سابقه، موانع و مشکلات کشاورزی فراسرزمینی انجام شود تا در نهایت به یک آییننامه ختم شود. پیشنویس این آییننامه در ۳۵ ماده به هیأت دولت ارائه شد و پس از اعمال نظرات کارشناسانه، نهایتاً آییننامه کشت فراسرزمینی در تاریخ ۲۹ فروردینماه ۱۳۹۵ در هشت ماده به تصویب هیات وزیران رسید.
وی ادامه داد: در این آییننامه اجرایی تکالیف هر یک از دستگاههای اجرایی مشخص شده است. به عنوان مثال در ماده ۲ این آییننامه تکالیف وزارت جهاد کشاورزی، در ماده ۳ تکالیف وزارت امور خارجه، در ماده ۴ تکالیف وزارت امور اقتصادی و دارایی، در ماده ۵ تکالیف بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، در ماده ۶ تکالیف وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در ماده ۷ تکالیف صندوق توسعه ملی مشخص شده است. در این میان وظیفه اصلی بر عهده وزارت جهاد کشاورزی بود.
وی ادامه داد: در ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱ وزیر وقت جهاد کشاورزی، ساداتی نژاد، نظامنامه کشاورزی فراسرزمینی را ابلاغ کرد. این نظامنامه تکالیف وزارت جهاد کشاورزی در حوزه کشاورزی فراسرزمینی را به صورت عملیاتی و اجرایی مشخص کرده است.