برچسب SlashFilm

پیکسار در دهه‌های 1990 و 2000 به نظر بی‌نقص می‌رسید. این استودیوی انیمیشن‌سازی، که با همکاری دیزنی فعالیت می‌کرد، در سال 1995 با اکران داستان اسباب‌بازی (Toy Story) ایده‌ی ساخت انیمیشن‌های بلند تماما رایانه‌ای را پیش برد و به خاطر نگارش هوشمندانه و پرداختن به احساسات تاثیرگذار، توجه منتقدان زیادی را به خود جلب کرد. با این حال، تا اکران انیمیشن ماشین‌ها 2 (Cars 2) در سال 2011 طول کشید تا منتقدان کم‌کم نسبت به این استودیو دلسرد شوند. با این وجود، انیمیشن ماشین‌ها 2 همچنان با فروش 559 میلیون دلاری‌اش از لحاظ تجاری انیمیشن موفقی بود.

انیمیشن کلاسیک استاپ موشن کورالاین (Coraline) محصول سال 2009 اقتباسی از رمان کوتاهی به همین نام نوشته‌ی نیل گیمن، سال‌ها پس از اولین نمایش خود همچنان محبوب است. کورالاین یک داستان فانتزی تاریک است که شخصیت اصلی آن از دنیای واقعی به یک قلمرو عجیب و ماورایی می‌گریزد و استادانه مرز بین شگفتی‌های دوران کودکی و عناصر شوم‌تر را طی می‌کند. اگرچه انیمیشن کورالاین به طرز شگفت‌انگیزی در نوع خود بی‌نظیر است، اما فیلم‌های زیادی شبیه آن وجود دارند که برخی استاپ موشن هستند و برخی هم نه. نوعی آسیب‌پذیری صادقانه در فیلم کورالاین وجود دارد که به طرق مختلف اما قابل تشخیص در تعداد زیادی از فیلم‌های قبل و بعد از آن پرداخته شده است.

سریال‌های لایو اکشن بسیاری می‌توان مثال زد که در قالب مینی‌ سریال تولید می‌شوند و داستان‌های کامل و تاثیرگذاری را در یک فصل روایت می‌کنند. در ژانر انیمیشن هم می‌توان چنین سریال‌هایی پیدا کرد. چه یک انیمه‌ی سریالی کوتاه باشد و چه یک فصل مستقل از یک سریال آنتولوژی، شکل قصه‌گویی که در یک مینی‌سریال وجود دارد به دلایل زیادی می‌تواند جذاب باشد. از فرنچایزها و اقتباس‌های شناخته‌شده تا داستان‌های ارجینال، تعداد قابل توجهی مینی ‌سریال انیمیشنی می‌توان نام برد که ارزش وقت گذاشتن و بررسی دارند.

صحنه‌های فوق‌العاده‌ای از تیراندازان ماهر را می‌توان در انواع فیلم‌های اکشن، جنگی، تریلرها و حتی کمدی‌ها پیدا کرد. بعضی از این صحنه‌ها مثل گلوله‌های خمیده‌ی غیرواقعی در فیلم تحت تعقیب (Wanted) یا شلیک دیوانه‌وار از روی قطار در مرد ماه جوزا (Gemini Man) سرگرم‌کننده‌اند. در مقابل، صحنه‌هایی هم هستند که دل آدم را به درد می‌آورند، مثل سکانس‌های تاثیرگذار در نجات سرباز رایان (Saving Private Ryan) یا غلاف تمام فلزی (Full Metal Jacket). البته این‌ها فقط صحنه‌هایی در فیلم‌هایی هستند که تمرکز اصلی‌شان جای دیگری است اما فیلم‌هایی هم وجود دارند که در آن‌ها تک‌تیرانداز عنصر محوری کل داستان است.

بهترین سریال‌های تمام دوران آن دسته از درام‌هایی هستند که تنش و هیجان در آن‌ها موج می‌زند و واقعا هیچ چیز پرتنش‌تر از یک جنگ واقعی نیست. از نبردهای قرون وسطایی تا جنگ‌های پیاده‌نظام، جنگ و نزاع و درگیری دهه‌ها است که موضوع محبوب روایت‌های سریالی بوده‌اند. گاهی این سریال‌ها بازتاب‌دهنده فداکاری نسل‌های گذشته‌اند. اما اغلب این سریال‌ها مانند بسیاری از بهترین فیلم‌های جنگی تاریخ برای نشان دادن وحشت و بیهودگی جنگ ساخته می‌شوند.

ژانر کمدی رمانتیک تقریبا از همان زمانی که فیلم‌ها از حالت صامت خارج شدند شکل گرفت و با وجود اینکه اغلب به تکراری بودن متهم می‌شود، اما تاکنون پرقدرت به راه خود ادامه داده است و همواره راه‌های تازه و خلاقانه‌ای برای نشان دادن ارزش خود پیدا کرده است.

فیلم احضار (The Conjuring) ساخته‌ی جیمز وان، درست مثل جانوری درنده، دندان در گوشت تماشاگر فرو می‌برد و با استفاده از عناصر درست و به‌جای ژانر وحشت به اثری ترسناک و البته سرگرم‌کننده تبدیل می‌شود. این فرنچایز همان چیزی را به طرفداران فیلم‌های ترسناک هدیه می‌کند که از لذت و وحشت سرچشمه می‌گیرد. در هر یک از فیلم‌های احضار می‌بینید که اِد و لورین وارن، بی‌وقفه می‌کوشند تا خانواده‌ی پرون را از شر وحشت‌ها و آشوب‌های ماورایی خانه‌ی جدیدشان نجات دهند.

چیزی به هالووین نمانده و وقت آن است که برای یک ماراتن تماشای فیلم‌های ترسناک برنامه‌ریزی کنیم! بیشتر مردم در این شب فقط سراغ فیلم‌های لایو اکشن و دلهره‌آور می‌روند اما باید بگویم دنیای عظیمی از انیمیشن‌های هالووینی ترسناک و تماشایی در انتظار شماست. برخی از این آثار مخصوص کودکانند و برخی دیگر، کابوس‌هایی مخصوص بزرگسالان. بعضی با انیمیشن دست‌ساز و نقاشی‌های ظریف، بعضی به‌ کمک انیمیشن کامپیوتری و تعدادی هم با جادوی استاپ‌موشن شکل گرفته‌اند.