مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
پیکسار از سال ۱۹۹۵ که Toy Story را اکران کرد، دارد برای نسلهای مختلفِ مخاطبان خاطرهسازی میکند. آنها از روح و اسباببازی گرفته تا حشراتی شجاع را به تصویر کشیدهاند و سعی کردهاند در قالب انیمیشن حرفهای بزرگ و مهمی را به ما منتقل نمایند. مشخصا انیمیشن WALL-E هم از این قاعده مستثنا نیست.
کارگردانها و استودیوهای مطرح فیلمسازی، طی چند سال اخیر همواره به دنبال راهی برای جذب رضایت مخاطبان و منتقدان و در کنار آن موفقیت مالی نیز بودهاند که بازسازی سینمایی یکی از بهترین و متداولترین روشهای آن است.
وقتی فیلمی با تحسین منتقدان و موفقیت تجاری همراه میشود، تقریبا همه عوامل آن میدانند که به زودی باید دوباره گرد یکدیگر جمع شوند تا دنباله فیلم را بسازند. این استراتژی، یک استراتژی مطرح در هالیوود است که تا جایی که ممکن باشد هم ادامه پیدا میکند. اگرچه یک فیلم خوب لیاقت یک دنباله خوب را دارد اما همیشه هم قرار نیست همه چیز طبق میل استودیوها باشد.
سالها پیش از آن که دنیای سینمایی مارول شکل بگیرد، کراساور در سینما شکل گرفته بود. بنابراین نیازی به یادآوری نیست که فیلم Godzilla vs. Kong نخستین کراساور تاریخ سینما نیست. حدود نیمقرن پیش هم فیلمهای هیولامحور متعددی ساخته شدند که وحشتناکترین غولهای خونخوار دنیای فانتزی را در برابر یکدیگر قرار میدادند. در حقیقت، این ایده یکی از بهترین ایدههای ممکن برای فتح گیشه در سالهای نهچندان دور بود که هنوز هم منطقی به نظر میرسد.
وقتی یک فیلم در گیشه موفق ظاهر میشود، ساخت دنباله سینمایی آن به عنوان یک گزینه جدی مورد توجه قرار میگیرد. در بیشتر موارد، دنباله قرار نیست که از فیلم اصلی بهتر باشد. در برخی موارد، دنباله در سطح و اندازه فیلم اصلی ظاهر میشود و در مواردی نادر [که باعث شکلگیری یک فرانچایز سینمایی میشود] دنباله سینمایی بیشتر از فیلم اصلی [و ابتدایی] مورد توجه قرار میگیرد. اما اقلیت اندک دیگری هم وجود دارند؛ فیلمهایی که لایق ساخت دنباله سینمایی بودهاند اما در نهایت این دنبالهها ساخته نشدهاند.
شاید داستان باز لایتیر محبوب و دوستداشتنی در انیمیشن Toy Story 4 به پایان رسیده باشد، اما ظاهرا قرار است پیکسار با انیمیشن جدید Lightyear ما را به گذشته این شخصیت باسابقه ببرد.