بازار NFT در ایران؛ نقدینگی بالقوه در برابر ریسکهای حقوقی بالفعل ابهام در تعریف مالکیت و نبود سازوکار قانونی، مانع بلوغ یک ابزار نوین تأمین مالی شده است
توکنسازی داراییهای فرهنگی در ایران بیش از آنکه یک جهش فناورانه باشد، آینهای از شکاف عمیق میان نوآوری و حقوق است؛ جایی که قرارداد هوشمند جلوتر از قانون حرکت کرده و بازار در میان امید و ابهام باقی مانده است. هرچند سیاستگذار در اسناد بالادستی، توکنسازی را بهعنوان ابزار تأمین مالی به رسمیت شناخته، اما فقدان تعریف حقوقی روشن از مالکیت، حق و قابلیت استناد توکنها، این حوزه را به زمینی پرریسک برای سرمایهگذاران و هنرمندان تبدیل کرده است. در چنین فضایی، بلاکچین بهجای آنکه ضامن شفافیت و اعتماد باشد، خود در انتظار تفسیر حقوقی مانده و توکنسازی هنر، میان وعده دموکراتیزهکردن بازار و ترس حاکمیت از تولد پول خصوصی، در وضعیتی نیمهپذیرفته و ناتمام دستوپا میزند.