برچسب MovieWeb

فیلم‌های جنگی هالیوودی همیشه از کنجکاوی بیمارگونه مخاطبانشان سود برده‌اند، شاید تا حد زیادی به این خاطر که جنگ برای بیشتر کشورهای غربی تا حدودی به مفهومی بیگانه تبدیل شده است. در بیشتر موارد، به ویژه از زمان پایان جنگ جهانی دوم، جنگ‌ها اغلب در سرزمینی دور از چشم و دور از ذهن مردم غرب‌نشین رخ داده است. در حالی که ابرقدرت‌های غرب بر فراز برج‌های بلند خود نشسته‌اند، تنها تصویر واقعی جنگ در قالب بولتن‌های خبری و مستند نشان داده می‌شود و حتی پس از آن، به دلیل مجوز تحریریه، به ندرت تصویری دقیق از این واقعیت تلخ در معرض دید مردم قرار می‌گیرد.

چند ابرقهرمان منفور در فیلم ها را می‌شناسید؟ در حالیکه ابرقهرمان‌ها معمولا مورد احترام و علاقه مخاطبان هستند و ویژگی‌ها و قدرت‌های تحسین برانگیزی دارند اما نگاهی دقیق به بعضی از فیلم‌های ابرقهرمانی نشان می‌دهد که برخلاف تصویر ایده‌آلی که از این شخصیت‌ها وجود دارد، همه آن‌ها قابل دوست داشتن نیستند. در واقع بعضی از ابرقهرمان‌ها ویژگی‌هایی دارند که نه تنها نمی‌توان آن‌ها را دوست داشت بلکه اغلب به عنوان شخصیت‌ نفرت‌انگیز یا غیرقابل تحمل شناخته می‌شوند حتی با وجود اینکه در فیلم‌های خود، بهترین نمایش را داشته‌اند. در این مطلب، 10 ابرقهرمان دوست نداشتنی در فیلم ها، رتبه بندی شده اند. اگر به فیلم‌های ابرقهرمانی علاقه دارید تا انتهای این مطلب همراه ما باشید.

اسکار استانداردی طلایی برای افرادی است، که بیشتر به طلا اهمیت می‌دهند تا استانداردها! این شاید بهترین توصیف از جایزه اسکار باشد. درست است که بسیاری از فیلم‌های بزرگ نامزد و برنده اسکار می‌شوند، اما بسیاری دیگر هم که اتفاقا فیلم‌های خوبی هستند، یا به طورکلی نامزد نمی‌شوند و یا جایزه را از دست می‌دهند. با اینکه فرصت‌های موجود در مراسم اسکار محدود است، به هر حال تعداد زیادی فیلمساز تا کنون موفق به دریافت آن شده‌اند. و شوربختانه اغلب اوقات، فیلم‌سازان زن نادیده گرفته می‌شوند. کاترین بیگلو اولین زنی است، که برنده اسکار بهترین کارگردانی در هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار شده‌است. همین جمله ساده نشان می‌دهد که برای 82 سال تمام، هیچ زنی از نظر آکادمی اسکار شایسته دریافت جایزه بهترین کارگردانی فیلم نبوده‌است. در سال 2020 در جریان جوایز اسکار، ناتالی پورتمن حتی این واقعیت را مطرح کرد، که علیرغم آثار بی‌مانندی مانند زنان کوچک از گرتا گرویگ، وداع از لولا وانگ یا پرتره بانویی در آتش از سلین سیاما، هیچ زنی نامزد بهترین کارگردانی نشد.

دیزنی تعدادی از فراموش نشدنی‌ترین و بدنام‌ترین شخصیت‌های شرور را معرفی کرده‌است که تا به حال بر روی صفحه سینما ظاهر شده‌اند. شخصیت‌هایی مانند مالیفیسنت، کروئلا، اورسلا و بسیاری موارد دیگر به نوعی به سنگ محک فرهنگی تبدیل شده‌اند که تأثیری ماندگار بر مخاطبان در سراسر جهان بر جای می‌گذارند.‌‌ این تبهکاران صرفاً آنتاگونیست (شخصیت منفی) نیستند. آن‌ها شخصیت‌های پیچیده و فریبنده‌ای با انگیزه‌ها و ویژگی‌هایی هستند که آن‌ها را به چیزی فراتر از یک شخصیت منفی معمولی تبدیل می‌کند. توطئه‌های شوم و شخصیت‌های متمایز آنها به جذابیت ماندگار انیمیشن‌های کلاسیک دیزنی کمک کرده‌است.

سینمای (و تلویزیون) کره جنوبی به لطف آثار موفق اخیر مثل «انگل» (Parasite)، «سوزاندن» (Burning) و «بازی مرکب» (Squid Game)، بالاخره به رسمیت شناخته شد و در جهان مورد استقبال قرار گرفت. اکثر فیلم‌ها و سریال‌های کره‌ای که هم‌اکنون در حال پخش هستند در دسته‌ی تریلرهای خنده‌دار قرار می‌گیرند. از طرف دیگر صنایع سرگرمی دیگر مثل درام کره‌ای که به عنوان K-Drama و موسیقی کره‌ای که به عنوان K-Pop شناخته می‌شوند، به خاطر روشن و شاد بودن بسیار مورد توجهند. اما به همان اندازه هم تعداد زیادی فیلم ترسناک فوق‌العاده در این کشور ساخته شده است که به K-Horror معروفند. فیلم‌های ترسناک کره‌ای یک تجربه سینمایی منحصربه‌فرد و تازه به آن دسته از طرفداران ژانر وحشت ارائه می‌دهند که از آثار ماکسیمالیستی غرب خسته شده‌اند.

ژانر وسترن ناخواسته به جامعه‌ی مدرن یک هدیه داده است؛ یک میم کم‌ارزش اما پرکاربرد که معمولا به صورت GIF در میان افراد استفاده می‌شود. تصویری از دشت‌های خشک ایالت نوادا، با وزش باد و بوته‌ی خار غلتانی که به سرعت در حال حرکت است. این تصویر معمولا برای نشان دادن بی‌مزه بودن، احمقانه بودن یا توهین‌آمیز بودن موضوعی خاص استفاده می‌شود. نماد کوچک و آشنایی که (همراه با کاکتوس‌ها و چهره‌های عرق کرده و آفتاب سوخته‌ی جان وین یا کلینت ایستوود) تصورات اولیه‌ی ما از غرب وحشی را شکل می‌دهند. کلمه‌ی «وسترن» بلافاصله ناخودآگاه ما را به سمت مناظر آفتابی و خشکسالی و بیابان‌های سوزان می‌برد، به همین دلیل است که دیدن فیلم‌های ژانر وسترن و به خصوص فیلم‌های وسترن زمستانی در آب‌ و هوای سرد و کولاک و برف همیشه کمی متناقض به نظر می‌رسد.

فیلم‌های ترسناک چه به کمک وحشت ناگهانی پس از تعلیق طولانی باشد یا نشان دادن قاتل در انتهای یک داستان پیچیده، همیشه مخاطب را به وحشت انداخته‌اند. این فیلم‌ها معمولا با تکیه بر عناصر فراطبیعی مثل ارواح یا بیدار شدن هیولاهای باستانی، بذر ترس را در دل مخاطب می‌کارند، اما فیلم‌های ترسناکی که هرگز هیولا را نشان نمی‌دهند، اضطراب مخاطب را هدف می‌گیرند و به تخیل بیننده واگذار می‌کنند تا موجودی را در پشت آن اعمال مخوف تصور کند. اگرچه چنین رویکردی مخاطره‌آمیز است، اما راه بسیار خوبی برای براندازی انتظارات مخاطب است و روایت را قادر می‌سازد تا رمز و راز و تعلیق را به حد افراطی وحشت برساند. اشتباهی که بسیاری از فیلم‌های ترسناک مرتکب می‌شوند، تلاش برای درک، یا بدتر از آن، توضیح ناشناخته‌ها است، در حالی که برخی از بهترین داستان‌های ترسناک می‌دانند که چگونه از مزایای شک استفاده کنند. در این مطلب 10 فیلم ترسناک نام بردیم که هیولا را نشان نمی‌دهند.

در طول سال‌ها، تماشاگران سینما به بازتولید سینمایی داستان‌های کلاسیک ترسناک که پیش از این فقط در حد یک کتاب بودند واکنش خیلی خوبی نشان داده‌اند. از ده‌ها نسخه بازسازی‌شده «دراکولا» (Dracula) اثر برام استوکر گرفته تا بسیاری از آثار استفن کینگ، ژانر وحشت ادبیات و سینما را با جلوه‌های ویژه وحشتناک به هم پیوند داده‌ است. این داستان‌های مهیج نه تنها مخاطبان را مجذوب خود کرده‌اند، بلکه نقش‌هایی تعیین‌کننده و حرفه‌ای برای برخی از معتبرترین بازیگران و کارگردانان تاریخ سینما بوده‌اند. در این مقاله قصد داریم شما را با معروف‌ترین داستان‌های کلاسیک ترسناک که باید به فیلم سینمایی تبدیل شوند؛ بیشتر آشنا کنیم.