نقد و بررسی فیلم سینمایی 72 Hours | هدر رفتن یک ایدهی کمدی، در میان ضعف ها
این روزها سینمای کمدی آمریکا به مضحکهی خاص و عام بدل شده و با ایجاد نگاهی سطحی به این ژانر، در آثاری چون Anaconda، Happy Gilmore 2 و سری جدید The Naked Gun، آن را بیش از پیش، هم در عرصهی سرگرمی و هم در حیطهی فرهنگ، ضعیف و بیاثر ساخته است. در این میان البته، آثاری چون Playdate تلاش داشتند تا با کمدی موقعیت خود، بخشی حداقلی از سرگرمی این ژانر را احیا کنند. با ورود کوین هارت به پروژهی 72 Hours بهعنوان بازیگر نقش اصلی و تهیهکننده، عدهی زیادی از طرفداران کمدی، با تصور بازگشت سینمای هالیوود به روزهای اوج خود، به تماشای اثر روی آوردند. در این متن، به نقد و بررسی جدیدترین ساختهی تیم استوری خواهیم پرداخت.
