نقد و بررسی بازی Sleep Awake
تلفیق واقعیت و خواب، در Sleep Awake ستون اصلی تجربه را شکل میدهد و از همان لحظهی نخست، بازیکن را در موقعیتی قرار میدهد که مرز میان واقعیت و توهم بهطور پیوسته در حال فروریختن است. این ژانر معمولاً روی ایجاد «ناامنی ذهنی» تمرکز میکند؛ یعنی بهجای ترساندن با تهدیدهای خارجی، مستقیماً به لایههای درونی ذهن شخصیت حمله میکند. دوربین اولشخص هم این نفوذ را کاملتر میکند، چون هر اختلال تصویری، هر لرزش دوربین و هر توهم رنگی عملاً از چشمان خود بازیکن تجربه میشود و حس گرفتار شدن در یک وضعیت ناپایدار روانی را تشدید میکند.
