بصیرت ملت و تنگنظری برخیها
آنچه ۹ دی را ساخت، عشق مردم به اسلام و پس از آن عشق به وطن، به خاک وطن و به ذره ذره آن خاک بود که یک آشوب که میرفت طولانی شود، این ذرات را به خطر انداخته بود. اینچنین شد که ملت مانند قطرات بارانی ساماندهنده و پروراننده، بارانی درشت قطره که مردگان را زنده میکند و آنچه را که از دست ما رفته به ما باز میگرداند، باریدن گرفت. بارانی سیرابساز و فراگیر و همهجا رونده، پاکیزه و بابرکت، گوارا و پرنعمت بر این خاک بارید تا آن را سیراب کند و بارور سازد تا دوباره سبز شود و بروید و برویاند. آشوب، اما مثل باد خشک و سوزان عمل میکند، خاک را به باد میدهد و سرزمین را متغیر میکند و زنده را مرده میسازد و دشمن را خیره! اینچنین است که بسیاری با ۹ دی هنوز هم دشمنند. آن را «حکومتی» مینامند و دولتهای اصلاحطلب در بزرگداشت آن کوتاهی میکنند و گاهی سخن به کج میگویند یا خود را در این روز به کوچهچپ میزنند!