برچسب یادداشت دانشجویی

جمهوری اسلامی ایران، در طول حیات خود، همواره مواضع خود را علنی ابراز داشته است؛ اما طبق حدیث گرانقدر امیرالمؤمنین(ع)؛ «یدالله مع الجماعة» باید پذیرفت که مقاومت انفرادی تاثیر و قوام وحدت جهانی را ندارد.

با وجود نقدینگی بسیار زیادی که در اختیار بخش خصوصی قرار دارد، هدایت این نقدینگی به­ سوی تولید به دلایل مختلف ناموفق بوده است.

از زمان ورود صنایع مدرن به ایران بسیاری از واحدهای تولیدی کشور عادت کرده­‌اند فناوری مورد نیازشان را از شرکت‌های دیگر خریداری کنند.

متاسفانه تاکنون برنامه‌ای که بشود آن را برای آموزش و پرورش دانست و ناشی از فهم درست کاندیدا‌ها از مسائل آموزش و پرورش باشد، داده نشده است.

در چهل سال گذشته پیرامون گسترش خودتحریمی‌های ریز و درشت نیز استاد شده‌ایم!

از آنجا که صنایع داخلی هم در اثر همان سیاست‌های گذشته فلج شده‌اند، قادر به پاسخگویی به تقاضاهای جدید نیستند و اقتصاد را در ابتدا ناکارآمد و سپس فلج می‌کند.

پزشکانی که خود تصمیم‌گیر این حوزه هستند و برای حفظ جایگاه و درآمد خود حاضرند این فشار را بر دانشجویان، تاحدی که دست به خودکشی می‌زنند، اعمال کنند.

انتخابات در ایران به صورت کامل انتخابی در دست مردم است و با توجه به ساختار حاکمیتی در ایران و مبانی دینی نظام، مداخله مستقیم نهادها در امر انتخابات دور از ذهن است.