جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از کشورهای مسلمان جهان باید همانطور که در قضیه نفی اقدامات تروریستی در فرانسه وارد عمل شده است، در قضیه کشمیر نیز ورود کند.
آقایان مسئول مگر عملکرد آمریکائیان را نمی دانستید مگر گوشتان به دهان رهبری نبود که امروز بعد از آزمون و خطا و زخم خوردن مملکت و پرداختن این همه هزینههای سنگین تازه به این نتیجه رسیدهاید و عینا صحبتهای ایشان را تکرار میکنید که آمریکا بد عهد است؟ این خطای بزرگ به هیچ وجه قابل قبول نیست.
ما برای اینکه به اهداف متعالیمان دست یابیم، راهی جز پیروی بدون چون و چرا از رهنمودهای ولی امرمان نداریم، رهنمودهایی که دارای مختصاتی ایدؤلوژیک بوده و نمیتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد؛ البته این رهنمودها برای عدهای که همه حیثیت خود را _برای انچه مرقوم داشتهاند_گذاشتهاند، بسیار مهلک خواهد بود.
خبرنگاران، مواظب باشید هرگز در برابر قلم غربی تسلیم نشویید و بدانید، قلم روشنفکر غرب زده هرگز درونش صدای عدالتخواهی وجود ندارد و نتیجه تمام قطعنامههایش، یک محکومیت ساده است.
عزم جدی در آقایان مسئول، برای مقابله با ولنگاری فرهنگی وجود ندارد، سوالات زیادی مطرح است، آیا سخنان رهبر انقلاب را درباره ولنگاری فرهنگی نشنیده اند؟ آیا به آن اهمیت نمی دهند؟
نمیخواهم بگویم بابا رجب طلب داشت از انقلاب بلکه، قصد دارم بگویم که او با رفتنش یادمان انداخت بسیارند زنان و مردانی که کنج خانه و آسایشگاه با سهمشان از انقلاب سر میکنند، سهمی که اگر نسیب صفدر و دخترش می شد روزگار ملت را تیره و تار میکردند.
اعدام و هتک حرمت به رهبران دینی، اقدامی عجیب در قرن آزادی بیان و حقوق بشر نیست! چراکه حقوق بشر مبتنی بر سیاست ماکیاولی، هیچ مانعی را برای رسیدن به منافع سیاسی، غیرقابلعبور نمیداند. آنچه عجیب است سکوت جبهه حق و بازی با قواعد دشمن در زمین دشمن است.!