نقد میلاد دخانچی بر فیلمهای «یدو»، «تیتی» و «گیجگاه»/ رویارویی خرد مدرن و جنون حاشیه
میلاد دخانچی در مطلبی که در شماره پنجم نشریه «نقدنوشت» منتشر شد، درباره سه فیلم «یدو»، «تیتی» و «گیجگاه» نقدی به رشته تحریر درآورد.
میلاد دخانچی در مطلبی که در شماره پنجم نشریه «نقدنوشت» منتشر شد، درباره سه فیلم «یدو»، «تیتی» و «گیجگاه» نقدی به رشته تحریر درآورد.
سیدمحمد حسینی در مطلبی که در شماره پنجم نشریه «نقدنوشت» منتشر شد، درباره دو فیلم «تیتی» و «گیجگاه» نقدی به رشته تحریر درآورد.
عادل تبریزی گفت: هدف من ساخت فیلمی سلامت با راهکارهای انسانی بود و فکر میکنم که یک خانواده به راحتی میتواند به تماشای این فیلم بنشیند و لذت ببرد.
توجه به کمدیهای نوستالژیک از نیمه دوم دهه هشتاد شروع شد؛ زمانی که همه یکمرتبه متوجه جذابیتهای دهه پنجاه و شصت شدند و بازار نوستالژیبازی داغ شد. بعد از «اخراجیها» که در دهه هشتاد با استقبال زیادی روبهرو شد، در دهه نود 5 فیلم کمدی نوستالژیک روی پرده رفت که همگی جزو آثار پرفروش در سال اکران خودشان بودند. از سال 1400 تا به حال تعداد کمدیهای نوستالژیک به 8 عدد رسیده است؛ یعنی 8 کمدی نوستالژیک در چهار سال! آمار عجیبی که طبیعتا تا پایان این دهه بیشتر هم خواهد شد.
فیلم سینمایی «گیجگاه» به کارگردانی عادل تبریزی به بیستوپنجمین جشنواره جئون جو در کره جنوبی راه یافت.