واپسین یادگار صفوی
درست کنار بازار هنر در خیابان چهارباغ عباسی، مدرسه سیصد ساله چهارباغ را میبینید که در فهرست آثار ملی هم ثبت شده است.
درست کنار بازار هنر در خیابان چهارباغ عباسی، مدرسه سیصد ساله چهارباغ را میبینید که در فهرست آثار ملی هم ثبت شده است.
امروز اگر سرتاسر این سرزمین پهناور را بگردید به اندازه انگشتان دست نیز نمیتوان عصارخانه بسامانی یافت؛ اما این صنعت در تاریخ ایران زمین سابقهای دیرینه داشته است.
خیلی وقت است که اصفهان را به شهر ادیان میشناسند و این به طور ویژه از زمان حکومت شیعی شاه عباس صفوی آغاز شد. وقتی این شهر شهروندان زرتشتی، کلیمی و مسلمان داشت و ارمنیان مسیحی هم به شهروندیاش درآمدند.
اصفهان عزیز ما، نمونه بارز شهری است که در آن، هر چهار آئین در کنار هم زندگی میکنند. در این شهر، زرتشتیان آزادانه در آتشکده خود رسومشان را اجرا میکنند. مسلمانان در مسجد، ارمنیهای مسیحی در کلیسا و یهودیان در کنیسههایشان عبادت میکنند.
کلیسای خشت و آجری، مستطیلی شکل و شرقی-غربی به نام آسدوادزادزین (ماریام، مریم) مقدس را در محله میدان جلفا خواجه آوِدیک باباکیان از بازرگانان معروف دوره صفوی در سال 1613میلادی بنا کرد. با تالارهای گنبددار که در معماری ارمنی معروف هستند با چندین گنبد قوسی شکل کوچک و یک گنبد اصلی بزرگ که چهار نورگیر دارد.
یکی از مساجد بسیار مشهور و زیبای عهد صفوی، مسجد حکیم است. کاشیکاریهای نفیس و کتیبههای نوشتهشده به خطوط متنوع کار اساتيد نامدار عصر از جمله زیباییهایی است که وقتی به مسجد حکیم میروید، باید با دقت بیشتری ببینیدشان.
دیدن زیبایی های خلقت در هر سن و موقعیت برای بشر همراه با آرامش بوده و با تلطیف روحیات همراه است. در کلانشهر های ایران نیز که روزمرگی و شلوغی بیش از حد با زندگی مردم در آمیخته است، نیاز به چنین امکاناتی بسیار محسوس است. همین موضوع نیز باعث شد تا باغ پرندگان اصفهان تاسیس شود.
به خیابان استانداری که قدم میگذارید عطر و بوی تاریخ در مشامتان روانه می شود. اینک شما درست وسط دولتخانه صفوی هستید. در سمت راستتان عمارت عالی قاپو، با قامتی استوار به نظاره ایستاده و در گوشه دیگر عمارت توحیدخانه جای گرفته است.