تحفه ازدواج، خانه صنایعدستی شد!
در خانه شیخ الاسلام که پای میگذارید، طرح خانه های قدیمی با معماری صفوی بهخوبی نمایان می شود. از ضلع غربی ساختمان که واردحیاطی مشجر می شویم، گویی بخشی از بهشت دراینجا نهفته است.
در خانه شیخ الاسلام که پای میگذارید، طرح خانه های قدیمی با معماری صفوی بهخوبی نمایان می شود. از ضلع غربی ساختمان که واردحیاطی مشجر می شویم، گویی بخشی از بهشت دراینجا نهفته است.
علی قلی آقا یکی از بزرگان درباره دو پادشاه آخر سلسله صفوی بود که طبق رسم زمانه خود، اقدام به ساخت بازارچه، حمام، چهارسوق، سرا و مسجدی به نام خودش کرد؛ بناهایی که حالا در محلهای به نام علی قلی آقا در مرکز شهر اصفهان هنوز بعد از سه قرن و نیم، پابرجا ایستادهاند و ساکنان و گردشگران بسیاری به خود دیدهاند.
درست کنار بازار هنر در خیابان چهارباغ عباسی، مدرسه سیصد ساله چهارباغ را میبینید که در فهرست آثار ملی هم ثبت شده است.
امروز اگر سرتاسر این سرزمین پهناور را بگردید به اندازه انگشتان دست نیز نمیتوان عصارخانه بسامانی یافت؛ اما این صنعت در تاریخ ایران زمین سابقهای دیرینه داشته است.
خیلی وقت است که اصفهان را به شهر ادیان میشناسند و این به طور ویژه از زمان حکومت شیعی شاه عباس صفوی آغاز شد. وقتی این شهر شهروندان زرتشتی، کلیمی و مسلمان داشت و ارمنیان مسیحی هم به شهروندیاش درآمدند.
اصفهان عزیز ما، نمونه بارز شهری است که در آن، هر چهار آئین در کنار هم زندگی میکنند. در این شهر، زرتشتیان آزادانه در آتشکده خود رسومشان را اجرا میکنند. مسلمانان در مسجد، ارمنیهای مسیحی در کلیسا و یهودیان در کنیسههایشان عبادت میکنند.
کلیسای خشت و آجری، مستطیلی شکل و شرقی-غربی به نام آسدوادزادزین (ماریام، مریم) مقدس را در محله میدان جلفا خواجه آوِدیک باباکیان از بازرگانان معروف دوره صفوی در سال 1613میلادی بنا کرد. با تالارهای گنبددار که در معماری ارمنی معروف هستند با چندین گنبد قوسی شکل کوچک و یک گنبد اصلی بزرگ که چهار نورگیر دارد.