برچسب گردشگری معدنی نوپا اما ثروت‌زا

شاید با نگاهی به تاریخ کنشگری سیاسی‌اجتماعی زنان ایران، سیر تکوینی روبه‌رشدی در آن دیده شود؛ اما این آمار با توجه به اینکه نیمی از جمعیت ایران را زنان تشکیل می‌دهند، چندان مورد قبول نیست و با توانمندی‌های این قشر ازجامعه هم‌خوانی ندارد. سطح بالای آگاهی، تحصیلات، تخصص و نقش مؤثر و پررنگ در بخش‌هایی از جامعه که از جمله شرایط ورود به عرصه کنشگری به حساب می‌آید باز هم نتوانسته زنان را به عنوان کنشگرانی فعال و مستمر در جامعه ظاهر کند. تسلط فضای فرهنگی و مردسالارانه بر این توانمندی‌ها غلبه کرده و رویکردهای سیاسی و مدیریتی نیز حضور جدی آن‌ها را در اکثر عرصه‌ها که یک ضرورت به حساب می‌آید، محدود ساخته است.

ظهر روز گذشته (چهارشنبه 8 بهمن ماه) شهردار اصفهان با سفیر ایران در مالزی به صورت آنلاین دیدار کرد. قدرت‌اله نوروزی با اشاره به گسترش تعاملات بین‌المللی و در راستای حل‌و‌فصل مشکلات گفت: «در مدتی که ما در شهرداری اصفهان هستیم اقدامات مؤثری را در حوزه بین الملل به ثبت رسانده‌ایم.» او با تأکید بر روابط اصفهان و کوالالامپور به عنوان خواهرخوانده اصفهان تصریح کرد: «ما برخی از تجربیات کوالالامپور را در برخی از بخش‌های اصفهان به اجرا در آورده‌ایم که طراحی باغ پردگان از جمله آن‌هاست. در مقابل در مالزی نیز نمونه‌هایی از بناهای تاریخی اصفهان همچون ماکت پل‌خواجو ساخته شده است.»

«کلمه “قانون” مهم‌ترین واژه در ایران معاصر است. این “یک کلمه” قریب دویست سال است که محور و مدار مناقشه در باب سیاست، دین و تجدد است و دو قرنی می‌شود که اندیشه و عمل ما را در کمند خود دارد.» واپسین کتاب انتشاریافته شادروان دکتر داوود فیرحی با این جملات آغاز می‌شود و دریغ که آن استاد فرزانه فروتن، پیش از انتشار این کتاب، چشم از جهان فروبست و کتابش را بر پیشخوان کتاب‌فروشی‌ها ندید. کتاب «مفهوم قانون در ایران معاصر» که به بررسی تحول و تطور مفهوم و معنای واژه «قانون» از زمان حکومت صفویان تا پیش از طلوع انقلاب مشروطه و سرآغاز بیداری ایرانیان اختصاص دارد، همچون دیگر آثار مرحوم فیرحی در نوع خود اثری بدیع، محققانه و سودمند است که با ژرف‌نگری به تحولات سیاسی و اجتماعی ایران پیشامشروطه با محوریت «قانون» و رابطه آن با دیگر اضلاع اندیشه و هویت ایرانی نظیر سلطنت، شریعت و حق حاکمیت ملی پرداخته است.

پس از مبارزات 15 خرداد حضرت امام (ره) و تبعید ایشان به ترکیه، عراق و پاریس و شدت‌گیری موج انقلاب در ایران، دیگر زمان بازگشت ایشان به کشور برای رهبری انقلاب در داخل فراهم شده بود. امام خمینی در تاریخ 13 آبان 1343 به طور مخفیانه به ترکیه و پس از یک سال و نیم در 5 شهریور 1344 به عراق منتقل شدند؛ اما رژیم شاه محبوبیت و تأثیر امام در عراق را تحمل نمی‌کرد و با فشار به صدام حسین او را وادار به اخراج امام از عراق کرد. در 2 مهر 1357 وزرای خارجه ایران و عراق در نیویورک به این نتیجه رسیدند که امام به کشور دیگری منتقل شود.