برچسب کوانتوم

ایزاک آسیموف، نویسنده مشهور آمریکایی، زمانی گفته بود: «هنری در علم وجود دارد و علمی در هنر.» یک مطالعه جدید با برجسته کردن ارتباطی که پیش از این هرگز دیده نشده بود، بین نقاشی معروف ونسان ون گوگ، «شب پرستاره»، و فیزیک کوانتومی، این نقل قول را به درستی اثبات می‌کند.

یک مطالعه جدید اولین راه‌حل دقیق برای یک نوسانگر هماهنگ کوانتومی میرا، سیستمی که به آرامی انرژی از دست می‌دهد، ارائه می‌دهد. این اساساً دوقلوی کوانتومی یک سیم گیتار است که به تدریج آرام می‌شود.

فناوری کوانتومی با وعده ایجاد تریلیون‌ها دلار ارزش اقتصادی در دهه آینده، در آستانه تغییر چهره اقتصاد جهانی قرار دارد؛ تحولی که نه‌تنها سرعت پردازش داده‌ها را متحول می‌کند، بلکه امنیت ارتباطات، دقت حسگر‌ها و ساختار صنایع کلیدی را نیز دگرگون خواهد ساخت.

در بحبوحه‌ی رقابت جهانی برای تسلط بر فناوری کوانتومی، دیگر تنها سرمایه‌گذاری میلیاردی یا تجهیزات پیشرفته تعیین‌کننده نیست؛ آنچه آینده را می‌سازد، نیروی انسانی متخصصی است که می‌تواند نظریه‌های پیچیده را به کاربردهای واقعی تبدیل کند. کشورهایی که امروز بر پرورش چنین مغزهایی سرمایه‌گذاری کنند، فردا معماران اصلی دنیای کوانتوم خواهند بود.

یک مطالعه تازه از دانشگاه کالیفرنیا ریورساید نشان می دهد که حتی با وجود اتصالات نویزی در میان تراشه های کوانتومی، می توان سیستم هایی ساخت که هم می پذیرند و هم خطا دارند.

دانشمندان موفق شدند شبکه کوانتومی را از آزمایشگاه خارج کنند و آن را روی کابل‌های فیبر نوری تجاری اجرا کنند. این شبکه با استفاده از همان پروتکل اینترنتی (IP) که وب امروزی از آن پشتیبانی می‌کند، عمل می‌کند و امکان انتقال سیگنال‌های کوانتومی را بدون نیاز به زیرساخت ویژه فراهم می‌آورد.