وزارت نیرو تاکنون بارها نسبت به اقدام برای افزایش ظرفیت نیروگاه یا احداث نیروگاه جدید سخن به میان آورده، اما این میزان افزایش قادر به حل بحران کمبود برق نبوده است.
بحران برق از بحران سایر انرژیها پررنگتر رخنمایی میکند. اگرچه برخی از مسئولان در دولت سیزدهم و تعدادی از رسانهها افزایش تولید برق در دولت سیزدهم را بهعنوان دستاورد خبررسانی میکردند، اما وضعیت برقرسانی به بخش تولید از ماجرای دیگری حکایت دارد.
«با توجه به اینکه از ۳۱ هزار مگاوات، ۱۱ هزار مگاوات مربوط به نیروگاه تجدید پذیر است با توجه به راندمان پایین نیروگاههای تجدیدپذیر عملاً در مجموع ۲۲ هزار مگاوات ساخته خواهد شد، در حالی که تا پایان برنامه هفتم باید حداقل ۳۵ هزار مگاوات نیروگاه ساخته شود. سال ۱۴۱۴ میزان ناترازی برق به ۳۷ درصد میرسد، این میزان کمبود برق شامل یک سوم تقاضای برق است. این میزان ناترازی بسیار خطرناک است.»
به نظر میرسد فشار صاحبان صنایع به دولت، زمینهساز تغییر اولویت تأمین برق از خانگی به صنعتی شده و این مسئله در شرایطی که هنوز گرمای هوا ادامه دارد، به افزایش خاموشی برق خانگی دامن زده است.
آریا صادقنیت حقیقی، نائب رئیس سندیکای آلومینیوم و عضو سندیکای برق میگوید: «ما سالانه ۵ درصد افزایش تولید و ۷ درصد افزایش مصرف داریم. با وجود اینکه در جهت تولید هم تلاشهایی میشود، اما میزان ناترازی در حال افزایش است.»
کمبود برق و قطعی مکرر آن در سال جاری صنایع بزرگی مانند فولاد، پتروشیمی و سیمان را متحمل زیانهای قابل توجهی کرده است. طبق برآوردها تا پایان مرداد سال ۱۴۰۳، این صنایع به طور کلی رقمی بین ۴ تا ۵ میلیارد دلار عدمالنفع داشتهاند.