برچسب کمال تبریزی

فارغ از حاشیه‌های عبارت «دیاثت‌هنری» هیچ‌کس به سراغ «دونده زمین» نرفت و نگفت کمال‌تبریزی در آخرین اثرش چه کرده است که منتقد آن را مصداق این عبارت و آن را توهین به شعور مردم می‌داند؟

هنوز هم عده ای در سینمای ایران هستند که می‌خواهند یکجا در جایگاه قاضی و شاکی و دادستان با تمسک به ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی شلاق را به سینما بازگردانند؛ حتی اگر اجازه یابند بعید نیست خود برای اجرای حکم «قطعی و مسلم» صادره خود پیش قدم شوند و تازیانه به دست گیرند!

سوال اینجاست که مگر فراستی از حاکم شرع خواست که عوامل یک فیلم ضدایرانی را به خاطر تلاش برای چرک نمایی ایران شلاق بزنند که روشنفکرنمایان به صدور حکم شلاق وی پرداختند؟

ماجرا از این قرار است که برنامه هفت بعد از ۲ دوره نه‌چندان موفق و تبدیل شدن به یک برنامه خنثی و بی‌مخاطب و سراسر تعارف، به واسطه خوش‌ذوقی تیم جدید سازنده‌اش تبدیل شد به یک برنامه اثرگذار و موفق که روی مواضعش ایستاده‌ و اهل معامله نیست.

وزارت فرهنگ و ارشاد بعد از رفتار پر تناقض خود در مورد فیلم «۵۰ کیلو آلبالو» و اشتباهات فاحش گذشته برای اجازه اکران فیلم‌هایی همچون «گینس»، «عصبانی نیستم» و «طبقه حساس» این بار به فیلم «دونده زمین» اجازه اکران داده است…

هنر و تجربه، اگر چه در تجربه اکران فیلم های توقیفی مانند خانه پدری، تلاش هایش به نتیجه نرسید اما با چنین فضاسازی هایی توانست فیلمی مثل «خواب تلخ» که دوازده سال از توقیفش می گذشت را روی پرده بکشاند تا عملا فراخوانی برای نمایش فیلم های مساله دار بعدی را صادر کند.

سیل ناکامی‌های «کمال تبریزی» به صداوسیما خلاصه نمی‌شود. او بعد از توقف اجباری «سرزمین کهن»، با سروصدای و تبلیغات فراوان، برای ساخت سریالی به نام «ابله»، به شبکه‌ی نمایش خانگی پیوست و تلویحاً صداوسیما را به رقابت طلبید. اما با وجود شوخی‌های جنسی فراوان سریال و بازیگران سینمایی حاضر در آن و پوشش‌های خاص هنرپیشه‌ها، بعد از پخش چند قسمت از سریال «ابله» در شبکه‌ی نمایش خانگی، سر نخواستن سریال جدال درگرفت.

ورزشکاری را تصور کنید که در اوج دوران بلوغ ورزشی‌اش با دریافت مبلغی با پیراهن کشوری دیگر و برای اهداف جایی جز وطن خودش در مسابقات بین‌المللی شرکت کند و افتخار کسب کند، آیا در این حالت ما از قهرمان شدن یک ایرانی احساس افتخار خواهیم کرد؟