برچسب کفاشی

کفش‌هایی که دیگر دوخته نمی‌شود

این روزها حرف زدن از کار و شغل با مردم سخت است. غیرممکن است مباحث اقتصادی و سیاسی نشود و به مسائل امروز پیوند نخورد. شرایط عادی نیست و بی‌خیالی نمی‌شود طی کرد و با مردم حرف از گل و بلبل زد، وقتی درگیر نان شب و دارو و بیماری هستند. آن‌موقع که تصمیم گرفتم برای این شماره سراغ کفاش‌ها بروم، هدفم این نبود که از مشکلاتشان بگویم یا اینکه این شغل دارد رو به نابودی می‌رود؛ چون اصلا فکرش را نمی‌کردم که این صنعت این همه به حاشیه رانده شده باشد. اما جست‌وجوها و صحبت‌ها من را به این نتیجه‌ رساند که صنعت کفش دست‌ساز یا دست‌دوز  یک شغل رو به نابودی است. شغلی که حتی اگر مشتری داشته باشد، تولیدکنندگانش یا درگذشته‌اند یا دیگر کفشی نمی‌سازند و به تعمیرات اکتفا می‌کنند. برای همین این بار، مصاحبۀ‌ سه نفر از کسانی چاپ می‌شود که کفش می‌دوخته‌اند، اما دیگر کار نمی‌کنند و مغازه‌هایشان را تنها برای فروش کفش‌های ماشینی باز نگه‌داشته‌اند. 

«کفاشی استاد ماشاالله یهودی» در یکی از خیابان‌های تهران؛ 99 سال قبل (عکس)

در اینجا تصویر یکی از خیابان‌های تهران و چند مغازه در حاشیۀ آن را در سال 1306 ملاحظه می‌کنید. در سردر یکی از مغازه‌ها تابلویی آبی رنگ نصب شده که علامت ستارۀ داوود (نشان یهودیان) روی آن دیده می‌شود و عبارت «کفاشی استاد ماشاالله» نیز بر روی آن نوشته شده است.