وقتی سفیر فرهنگی کریهترین گوشههای جامعه ایران را به تصویر میکشد
مگر غرب فقیر و معتاد و بی خانمان ندارد؟ مگر اینجا نابسامانی اجتماعی ندارد؟ هر هفته از صد جور خیریه ایمیل و نامه رنگین می آید که به آنها کمک کنید. بارها شده که هنگام خرید در سوپر مارکت، صندوقدار من را در آن پاس گذاشته که دو دلار هم به «کودکان مریض» کمک کنم. من نمی فهمم این چه توهم باطلی است که اگر بیاییم بدبختی های خودمان رو به دنیا نشان بدهیم «هنر» کرده ایم!