در بهار ۱۴۰۴، ایران با موجی از قطعیهای برنامهریزیشده برق مواجه شده است، پدیدهای که ریشه در ترکیبی از عوامل کوتاهمدت و بلندمدت دارد. از یک سو، افزایش بیسابقه دما و خشکسالی شدید، صنعت برق را تحت فشار قرار داده و از سوی دیگر، بیبرنامگیهای دو دهه گذشته و عدم سرمایهگذاری کافی در توسعه زیرساختها، بحران کنونی را تشدید کرده است.
