ساخت پرتره از شخصیتهای کمتر شناختهشده نیازمند روایت قویتر است
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، میلاد محمدی، کارگردان «استوار ساقی» درباره سوژه و علت انتخاب آن برای ساخت مستند «استوار ساقی» گفت: سوژه این مستند، زندانبان قدیمی و شناختهشده زندان قزلقلعه در فاصله اواسط دهه ۳۰ تا اواخر دهه ۴۰ است. زندان قزلقلعه محل نگهداری زندانیان با جرائم امنیتی و سیاسی بود و همین موضوع بر اهمیت آن افزوده بود. این زندان به دلیل ویژگیهای متفاوت و گاه متناقض رئیس آن، در میان زندانیان سیاسی به «هتل ساقی» معروف شده بود.
او ادامه داد: در مطالعه تاریخ شفاهی و خاطرات مبارزان و زندانیان سیاسی پیش از انقلاب، بارها با نام استوار ساقی مواجه شده بودم. اشارههایی کوتاه و چندخطی که وقتی در کنار هم قرار میگرفتند، تصویری جذاب و متمایز از یک شخصیت تاریخی ارائه میدادند. زندانیان سیاسی با گرایشها و دیدگاههای مختلف، از چپ و تودهای گرفته تا ملی، نهضت آزادی، مذهبی و فدائیان اسلام، در روایت سالهای زندان در قزلقلعه به ساقی اشاره کردهاند؛ اشارههایی که گاه همراه با تحسین نسبت به مهربانی و جوانمردی او بوده و گاه با تعجب از تناقضهای شخصیتیاش.
محمدی استوار ساقی را مستندی پرتره دانست و گفت: به عنوان مستندسازی که به موضوعات و شخصیتهای تاریخ معاصر علاقه دارد، عبور از کنار چنین نامهایی برایم ممکن نیست. «استوار ساقی» را بیشتر یک مستند پرتره میدانم؛ پرترهای که بخشهایی از آن در تاریکی قرار دارد و تنها نور بر قسمتهایی از سوژه تابیده است و مخاطب باید با کنار هم گذاشتن روایتها، تصویری کاملتر از این شخصیت به دست آورد. از آنجا که این شخصیت در تعامل با وقایع و چهرههای شناختهشده تاریخی قرار داشته، در این مستند به برخی رویدادهای تاریخی نیز پرداخته شده است.
این کارگردان درباره چالشهای ساخت این اثر گفت: در طول ساخت مستند با دو چالش اصلی مواجه بودم. نخست، کمبود اطلاعات منسجم، کامل و قابل استناد درباره این شخصیت بود. دهها نفر در خاطرات خود از ساقی نام برده بودند، اما اطلاعات ارائهشده اغلب محدود و از زاویه دید یک زندانی نسبت به یک زندانبان بود و برای شناخت دقیق یک سوژه کافی به نظر نمیرسید. حتی یک عکس مناسب از این شخصیت نیز در دسترس نبود. چالش دوم، زندان قزلقلعه به عنوان لوکیشن محوری مستند بود. حدود ۹۰ درصد روایتهای این اثر در این زندان شکل میگرفت، در حالی که این مکان امروز دیگر وجود ندارد و تنها تعداد محدودی عکس از فضای آن باقی مانده است؛ موضوعی که بازسازی فضا و اتمسفر روایی را دشوار میکرد.