مصاحبه چتباتها بهجای کارجو
«بن یوبنکس»، مدیرعامل شرکت مشاوره منابع انسانی «لایتهاوس»، روایتهای مشابهی را از زبان کارفرمایان و مدیران استخدام متعددی شنیده. آنها از متقاضیانی صحبت میکنند که در مصاحبه فوقالعاده به نظر میرسند، اما بعد از شروع کار مشخص میشود آن اعتماد به نفس، نشاتگرفته از صرفا توانایی خودشان نبوده. او میگوید در برخی موارد، هوش مصنوعی نه فقط مصاحبهکننده، بلکه حتی خود کارجو را هم گول میزند. او میگوید این جور چیزها باعث میشود آن فرد با خودش بگوید «مطمئنم از پسش برمیآیم»، اما معمولا برنمیآیند. این یک پارانویای جدید ناشی از هوش مصنوعی در حوزه استخدام است. کارفرمایان همیشه میدانستند که متقاضیان ممکن است پیاز داغ رزومه را زیاد کنند یا پاسخهایشان را از قبل تمرین کنند. اما حالا این ترس عمیقتر شده. مدیران نگرانند که کل این تعامل توسط یک نرمافزار «دستکاری، بهینهسازی یا حتی جعل شده» شود و حالا مدیران مطمئن نیستند که آیا تواناییهای یک متقاضی را ارزیابی کردهاند یا صرفا نسخه شبیهسازیشده متقاعدکنندهاش را. «ریچ براون»، یکی از شرکای شرکت کاریابی «دلفی یواس» میگوید: «این کار، دردسر ما را بیشتر کرده است.» بر اساس دادههای موسسه گارتنر از اواخر سال گذشته، تقریبا نیمی از متقاضیان میگویند که در بخشی از فرآیند جستوجوی کار از هوش مصنوعی کمک میگیرند؛ این رقم در سال ۲۰۲۴، ۴۰ درصد بود. بخشی از این استفاده نسبتا بیخطر است، مثل ویرایش رزومهها. اما ۳۲ درصد کارجوها از آن برای تولید متن نمونهکارها و ۲۶ درصد برای پاسخ به سوالات ارزیابی استفاده میکنند. ۱۳ درصد پاسخدهندگان نیز اعتراف کردهاند که در طول مصاحبههای شغلی، در لحظه از چتباتها استفاده میکنند. «هروال فریره»، مدیر ارشد تکنولوژی شرکت «تلهپاتیا» (Telepatia)، اسم این کار را «تلهپرامپتینگ» میگذارد. او میگوید نشانهاش این است که چشمهای کارجو روی صفحه نمایش میچرخد و لحنش طوری است که انگار دارد روخوانی میکند. این اتفاق آنقدر رایج شد که فریره شروع کرد به پرسیدن سوالات بیربط درباره سرگرمیها و علایق شخصی، تا ببیند آیا میتواند متقاضیان را از آن حالت روباتی بیرون بکشد یا نه. او میگوید: «وقتی آنها تپق میزنند، که معمولا هم میزنند، با خودم میگویم رفیق! تو اصلا گوشَت با من نیست!»