برچسب چهارباغ پیوست فرهنگی متناسب با اصفهان ندارد

سلام دخترجان! بی‌مقدمه می‌نویسم برایت. فریادهای مظلوم تو را که شنیدم دلم می‌خواست فیلم را بگیرم جلوی دخترم و بگویم «ببین بابا! این دختری که صداش رو می‌شنوی، داره برای موشک‌های ما دعا می‌کنه که بره بخوره توی سر دشمن.» اما ترسیدم.

ساعت هنوز شش صبح نشده بود که صدای نوتیفیکیشن تلگرام، گوشی‌ام را لرزاند. چشمانم را نیمه‌باز کردم و صفحه را نگاه انداختم. دکتر شریفی بود، دوست دوران دانشگاهم، همان کسی که همیشه رتبه اول دانشگاه بود. در پزشکی رتبه اول دانشکده بود، همیشه سرکلاس‌ها جدی، دقیق و پر از انگیزه رفتن و ادامه تحصیل در اروپا.

نامَرد؛ همین! چاره‌ای جز این نیست که بی‌سلام شروع کنم نامه را. حیف اسم آن‌ بالاسری که بیاید اول نامه‌ای که باید به تو نوشته شود. حیف! حیف این کاغذ و قلمی که صرف نوشتن به تو می‌شود.

تصویر موشک سلیمانی را که از نظر می‌گذرانم، ساختمان تخریب‌شده در حیفا و تل‌آویو و آن آتشی که چندین ساعت شعله‌هایش مهار نشده و مارش نظامی که پخش می‌شود؛ قدرت را در نگاهم تجلی می‌کند…