پایانی برای دلتنگیهای مادرانه
مادران را بابت تمام مادرانگیها و مهربانیهایشان دوست داریم. انسانهایی که کم از فرشتههایی آسمانی ندارند. بزرگترین دردها شاید شانههایشان را خم کند ولی هیچگاه توان ناامید کردنشان را پیدا نمیکند.
مادران را بابت تمام مادرانگیها و مهربانیهایشان دوست داریم. انسانهایی که کم از فرشتههایی آسمانی ندارند. بزرگترین دردها شاید شانههایشان را خم کند ولی هیچگاه توان ناامید کردنشان را پیدا نمیکند.
با هر جمله مادر شهید، اشکهای چشم مرد خانه که روایت شهادت فرزندش را از زبان همسرش مرور میکند جاری میشود. همه حواسم به پیرمرد غیور این خانه است. چه سخت است همه ثمره زندگیات را راهی کنی و حالا چشمانتظار آمدن رد و نشانی از اسارت یا شهادتش باشی