برچسب پیمان های بین المللی

پاکستان: تنها هدف پیمان دفاعی جدید تقویت تلاش‌های جمعی برای صلح منطقه‌ای است

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سناتور «محمد اسحاق دار» امروز در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس گفت: پیمان سه‌گانه با ارکان اساسی سیاست خارجی اسلام‌آباد سازگار است.

بنابر روایت ایرنا، وی تاکید کرد: پاکستان مشتاقانه منتظر ادامه همکاری نزدیک با همه کشورهای برادر در منطقه برای صلح و ثبات پایدار است.

اسحاق دار افزود: پاکستان در کنار شرکای خود همچنان متعهد به پیشبرد آرمان حل مسالمت‌آمیز همه درگیری‌ها و ایجاد آینده‌ای امن‌تر، باثبات‌تر و مرفه‌تر برای ملت های خود است.

وی گفت: توافق مشترک دفاعی برای هر کشوری در منطقه که مایل به رعایت اصول اساسی خود و حل اختلافات از طریق احترام متقابل، همکاری و روش‌های مسالمت‌آمیز باشد، باز است.

وزیر خارجه پاکستان اظهار داشت: این توافق ماهیتی کاملاً دفاعی دارد. هیچ کشوری را هدف قرار نداده و تنها هدف آن تقویت بیشتر تلاش‌های مداوم ما برای صلح، ثبات و رفاه در منطقه وسیع‌تر است.

وی افزود: هرگونه حمله مسلحانه خارجی به هر یک از سه کشور، حمله به همه تلقی خواهد شد که با حق ذاتی دفاع شخصی فردی و جمعی طبق ماده ۵۱ منشور سازمان ملل مطابقت دارد.

شهباز شریف، محمد بن سلمان و رجب طیب اردوغان سران پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه جمعه گذشته پیمانی دفاعی را در مکه مکرمه امضا کردند که تحت آن هرگونه اقدام تجاوزکارانه و حمله مسلحانه علیه هر یک از سه کشور، حمله‌ای علیه همه آنها تلقی خواهد شد.

پیام وزیر خارجه پاکستان درباره «توافق مکه»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، محمد اسحاق دار، معاون نخست‌وزیر و وزیر خارجه پاکستان در پیامی در پلتفرم ایکس در رابطه با امضای «توافق مکه» خطاب به ملت پاکستان نوشت: «صمیمانه این دستاورد را به مناسبت امضای توافق دفاعی مشترک مکه توسط پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه در شهر مکه که روز جمعه ۷ اوت ۲۰۲۶ انجام شد، به ملت تبریک می‌گویم. این توافق تاریخی بازتاب‌دهنده عمق پیوندهای برادرانه، ارزش‌های مشترک و تعهد دوجانبه ما به صلح، امنیت و ثبات است.»

مخالفت عربستان با پیوستن مصر به توافق مکه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، گزارش «میدل‌ایست‌آی» حاکی از آن است که ریاض با نگاهی آکنده از تردید به روابط با مصر در دوران عبدالفتاح السیسی می‌نگرد. این تردید ناشی از این باور در محافل تصمیم‌گیرنده سعودی است که مصر برخلاف انتظارات، دیگر نه آورده استراتژیک ملموسی دارد و نه در زمینه امنیت منطقه‌ای، بازدهی نظامی لازم را ارائه می‌دهد.