پیمان مکه و «اصل دفاع مشترک»؛ ترکیه و پاکستان با ایران وارد جنگ میشوند؟
وجود اصل دفاع مشترک در پیمان مکه این موضوع را مطرح میکند که در صورتی که یک عضو مورد حمله قرار گیرد سایر اعضا چه رویکردی اتخاذ خواهند کرد.
وجود اصل دفاع مشترک در پیمان مکه این موضوع را مطرح میکند که در صورتی که یک عضو مورد حمله قرار گیرد سایر اعضا چه رویکردی اتخاذ خواهند کرد.
توافق مکه مقرر میدارد حمله مسلحانه به یکی از امضاکنندگان، حمله به هر سه کشور تلقی شود، این خطر را دارد که اسلامآباد را بیشتر به رقابتهای خاورمیانهای بکشاند.
تحلیلگران ایرانی به طور گسترده میپذیرند که توافق مکه نشاندهنده یک تغییر واقعی در شرایط منطقهای است، از جنگ و آسیبپذیریهایی که جنگ آشکار کرد، نشأت گرفته است، و به یک جنبش بلندمدت به سمت ترتیبات امنیتی با منشأ منطقهای تعلق دارد.
یک رسانه ترکیهای در مقاله نوشته است اسلامآباد همواره اعلام کرده که زرادخانه هستهای آن صرفاً برای دفاع ملی خود و حفظ حداقل بازدارندگی در برابر هند است.
دیپلماتها میتوانند تنگهٔ هرمز را روی کاغذ بازگشایی کنند، اما ناخداها باید آن را در دریا بازگشایی کنند.
ائتلاف جدید، «ناتوی اسلامی» سنیمذهبی علیه ایران نیست، اما میتواند پایههای چارچوب امنیتی مستقلی را بنا نهد که در نهایت تهران، قاهره و فراتر از آن را نیز در برگیرد.
ایران نسبت به توافق دفاعی ترکیه، عربستان و پاکستان نگرانی ندارد و معتقد است در صورت درگیری با عربستان دو عضو دیگر وارد نخواهند شد.
توافقنامه با کویت گامی مهم در جهت تعمیق روابط نظامی-امنیتی پاکستان و کشورهای حوزه خلیج فارس محسوب میشود.