سفارش خنده به حوزه را جدی بگیرید
«ما روضهخوان هستیم و به آن افتخار میکنیم؛ اما چرا ۵۰ درصد قضیه را گرفتیم؟ ابکی داریم اما اضحک نداریم. به یکی گفتند شنا بلدی، گفت ۵۰ درصد! گفتند چطوری، گفت شیرجه میروم اما بیرون نمیآیم».
«ما روضهخوان هستیم و به آن افتخار میکنیم؛ اما چرا ۵۰ درصد قضیه را گرفتیم؟ ابکی داریم اما اضحک نداریم. به یکی گفتند شنا بلدی، گفت ۵۰ درصد! گفتند چطوری، گفت شیرجه میروم اما بیرون نمیآیم».
سال گذشته، شواهد و قرائن این گونه تعبیر میشد که گویی وزارت آموزش و پرورش میخواهد برای نخستین بار به یکی از مشکلات بزرگ پیش روی نسل آیندهساز کشور وقعی نهاده و آمار (نه بیشتر!) شیوع اعتیاد در مدارس را ارزیابی کند، ولی شاید همان زمان هم میشد حدس زد که این اتفاق روی نخواهد داد!
مدتی است موج سوم ابتلا به ایدز از راه رسیده و به سرعت در حال پیشروی است؛ اما ظاهرا تا این رشد به عددهای بالاتری نرسیده و تبدیل به بحران نشود، قرار نیست جدی گرفته شده و تدبیر شود! اگر این پرسش ذهنتان را به خود مشغول کرده، برای محاسبه درصد خطر ابتلا به مرکز تحقیقات ایدز ایران رفته و با پاسخ دادن به پرسشهایی که برای ارزیابی این موضوع تدارک دیده شده، میزان رفتارهای پر خطری را که داشتهاید، بسنجید.
به دلیل تشابه علایم آنفلوانزا با سرماخوردگی، بسیاری این بیماری را سرماخوردگی شدید تعبیر میکنند در حالی که ممکن است خفیفترین ابتلا به آن بسیار شدیدتر از سرماخوردگی بوده و بارها خطرناک تر از آن باشد چرا که سیستم دفاعی بدن فرد مبتلا به آنفلوانزا به شدت ضعیف شده و فرد مستعد ابتلا به سایر بیماری ها خواهد شد.
در حال حاضر کشور موج سوم همهگیری ایدز بوده و ضرورت دارد برنامههای پیشگیری در این زمینه تقویت گردند امید است با حمایت نمایندگان آگاه مجلس و مسئولین دولت برنامههای پیش گیری از ایدز شامل افزایش آگاهی عمومی و دسترسی به وسایل پیشگیری بیشتر از گذشته به اجرا درآید.
در شرایطی که آمار و ارقام، حکایت از رشد دو برابری ابتلا به ایدز از راه روابط جنسی ناسالم و همچنین دو برابر شدن آمار زنان مبتلا به ایدز داشته و همه مؤلفههای نگران کننده درباره وقوع محتمل موج سوم ایدز تا پنج سال آینده به چشم میخورد، مراقبت از چهار دسته از زنان آسیبپذیر میتواند در کنترل این بیماری نقش کارآمدی داشته باشد.
مدتهاست که دعوا بر سر نخواستن معتادان، خانهبهدوشان، زنان و کودکان خیابانی و ...مطرح است؛ اما به راستی وقتی قانونگذار تکلیف را مشخص و برای سرپیچی کننده از آن، مجازات تعیین کرده، دیگر این بحثها چه معنایی میتواند داشته باشد؟ نکند دعوای پاسداشت قانون تنها در موارد خاص رخ می دهد و موارد کم اهمیتی(!) از این دست، متولی و پاسدار ندارد؟!
اختلاف ۳۱۲۲ فوت ناشی از خودکشی در سال ۸۸ با ۴۰۵۵ مرگ مشابه در سال ۹۲، حکایت از رشدی چشمگیر دارد؛ اما درک آن هنگامی آسانتر میشود که سخنان یکی دو سال پیش فرمانده ناجا درباره آن را به یاد آورده و بدانیم: «آمار خودکشی در کشور دو برابر قتل است».