برچسب پساتحریم

شفقنا- در دوران قبل از تحریم آلمان و ایتالیا مهم‌ترین شرکای تجاری اروپایی ایران بودند. علاوه بر این دو کشور، فرانسه هم مهم‌ترین شریک تجاری ما در زمینه خودروسازی بود و در فضای به وجود امده بعد از توافق آن‌طور که در اخبار هم مشاهده شد، هیات‌های بسیاری از کشورهای اروپایی به ایران آمدند.
محمد مهدی رییس‌زاده؛ عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی در روزنامه اعتماد نوشت: در این میان مطرح شد که انگلیسی‌ها از داشتن سهم اندک خود در اقتصاد ایران ناراضی هستند و تمایل دارند که سهم خود را در اقتصاد ما بالاتر ببرند. آن چیز که حایز اهمیت است، اشاره به این مساله است که در دوره تحریم‌ها و بعد از قطعنامه ۱۹۲۹ در خرداد ماه سال ۱۳۸۹، انگلیس جزو نخستین کشورهایی بود که مراودات تجاری خود با ایران را قطع کرد. این کشور نه تنها مراودات تجاری خود را با ما قطع کرد، بلکه حتی از قطعنامه‌های مصوب هم سختگیرانه‌تر برخورد کرد. به‌طور مثال مواد اولیه اسپری‌هایی که برای بیماران مبتلا به آسم استفاده می‌شود از انگلستان به ایران وارد می‌شد. اما انگلیسی‌ها بعد از تصویب تحریم‌ها از دادن ماده اولیه آن به ما خودداری کردند و این در حالی بود که تحریم‌ها به هیچ‌وجه برای ورود دارو منعی نداشت. این سختگیری‌ها باعث شد که در پنج سال گذشته مبادلات تجاری دو کشور به‌شدت کاهش داشته باشد. ولی این، همه ماجرا نبود؛ اروپایی‌ها و به ویژه ایتالیا و آلمان روابط خود را تا حدی که امکان داشت با ایران حفظ کردند. کشور ایتالیا یکی از مهم‌ترین شرکای تجاری ما در دهه‌های گذشته بوده و همواره بعد از آلمان مهم‌ترین شریک تجاری اروپایی ایران بوده است. حتی هیات ایتالیایی‌تنها هیات بود که بعد از توافق هسته‌ای به ایران آمد و توسط شرکت بیمه‌ای ساچه با بانک مرکزی و وزارت اقتصاد و دارایی ما توافق امضا کرد. این مهم در حالی رخ داد که هیات‌های کشورهای دیگر تنها برای بررسی وضعیت به ایران آمدند و ایتالیایی‌ها با امضای این قرارداد نشان دادند نسبت به دیگر کشورها برای از سرگیری مبادلات تجاری عزم جزم‌تری دارند. در نتیجه به نظر می‌رسد که در شرایط بعد از توافق هم ایتالیایی‌ها و آلمانی‌ها مهم‌ترین شرکای تجاری ما در اروپا باقی بمانند. زیرا در شرایطی که کشور در تحریم بود آنها حداقل روابط خود را حفظ کردند. فرانسوی‌ها در حالی که بیشترین همکاری‌ها را با ما و در صنعت خودروسازی داشتند، زمانی‌که تحریم‌ها به تصویب رسید، برخورد خوبی نکردند و همه‌چیز را رها کردند. هر چند که در شرایط فعلی همه‌چیز در حد گفت‌وگو باقی مانده است و مادامی‌که تحریم‌های بانکی و مالی حذف نشود، نمی‌توان از همکاری‌های گسترده حرفی زد اما یک مساله هم بسیار واضح است. سیاست دولت ایران در همکاری و مراودات تجاری با کشورهای دیگر بر این پایه استوار است که ایران به‌دنبال جذب سرمایه‌گذاری‌های مشترک و افزایش همکاری‌ها در بخش صنایع است تا از این طریق بتواند موتور تولید در کشور را به حرکت درآورد و علاوه بر این به معضل بیکاری هم پاسخ دهد. به همین خاطر باید طرف‌هایی که تمایل به همکاری با ایران دارند بدانند که ما قصد خرید کالاهای مصرفی آنها را نداریم. خوشبختانه این مساله برای شرکای اروپایی واضح است و در دیدارهای اخیر هم تمام بحث‌ها بر روی سرمایه‌گذاری‌های مشترک بوده است. از طرف دیگر هم در دوران تحریم برخی کشورها با ما همکاری‌های خوبی داشتند مانند ایتالیا که در تمام این مدت در سطح صنایع متوسط و کوچک روابط خود با ایران را حفظ کرد. بعد از ایتالیا، آلمان کشور دیگری بود که تلاش داشت حداقلی از روابط را حفظ کند، به همین روی می‌توان ادعا کرد که این کشورها در شرایط پساتحریم هم مهم‌ترین شرکای تجاری ما باقی بمانند. هر چند که یکی از مسوولان هیات همراه وزیر انگلستان نسبت به رفتار انگلیس در گذشته ابراز شرمندگی کرد اما به هر حال نمی‌توان خاطره خوب ایتالیایی‌ها و آلمانی‌ها را از ذهن خود بزداییم.