برچسب پتروشیمی

کشاورزی زیر تیغ کود اوره / یارانه به پتروشیمی ها، فقر به کشاورزان

با افزایش ناگهانی قیمت کود اوره و تعیین نرخ جدید هر کیسه به بیش از ۶۸۰ هزار تومان، کشاورزان بار دیگر زیر فشار سنگین هزینه‌های تولید خم شدند. در حالی‌که دولت شعار حمایت از امنیت غذایی سر می‌دهد، تصمیمات یک‌جانبه در حوزه نهاده‌ها، بقای کشاورزی سنتی و معیشت هزاران کشاورز را در معرض تهدید جدی قرار داده است. آیا گران شدن کود، پیش‌درآمد خشک شدن ریشه تولید داخلی است؟

ایران‌پلاست زیر سایه تکرار و انحصار / نوآوری، قربانی پکیج‌های میلیاردی شد؟

با گذشت چند روز از پایان نمایشگاه ایران‌پلاست، سوالات جدی درباره روندهای مالی، تخصیص فضا و عدالت تبلیغاتی بی‌پاسخ مانده‌ اند؛ به نظر می رسد سکوت مدیران، حالا خود به‌عنوان پاسخ تلقی می‌شود.

«گیس»؛ فیلمی پلیسی و میهن‌پرستانه/با فرمول بسازی موفق می‌شوی!

حرف دیگر این‌که زحمات و ایثارگری‌های این‌گونه شهدا و خادمان مملکت، در سایه مافیابازی‌های آدم‌های کت‌شلوارپوشی (علیرضا آرا) که فکر می‌کنند خیلی مهم‌اند و با مقامات بالا و پشت پرده در تماس، لگدمال می‌شود اما نیروهای از جان گذشته دیگری (حامد بهداد) هم هستند که به آ‌ن‌ها مامور مخفی یا اطلاعاتی می‌گوییم و بناست مو را از ماست بیرون بکشند و مشخص کنند دست معاون وزیر و مافیای او در وارد کردن قطعات خراب پتروشیمی و شکست پروژه وطنی در کار است.

پتروشیمی‌ها کی خسارتهای جنگ را ترمیم می کنند و به وضعیت عادی بازمی گردند؟

به گزارش خبرآنلاین به نقل از همشهری، سیدحمید حسینی، سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان نفت، گاز و پتروشیمی گفت: واقعیت این است که در جریان حملات دشمن، واحدهای پتروشیمی به آن معنا آسیب ندیدند و هیچ واحد پتروشیمی مستقیما هدف قرار نگرفت، بلکه واحدهایی که سرویس خدمات برق، گاز و بخار می‌دادند، همچنین بخشی از خطوط انتقال فرآورده بین واحدها مورد اصابت قرار گرفتند تا کل صنعت را فلج کند.

۵ میلیون خط فقر جدید در فقدان حکمرانی توسعه / پیش‌بینی هولناک نرخ فقر ۴۰ درصدی / تقلیل ناترازی ها به جنگ یک خطای استراتژیک است

 گروه اندیشه: سخنان دکتر حجت میرزایی در نشست «اقتصاد ایران در سایه جنگ» که توسط خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد، از دریچه توسعه ملی، نشان‌دهنده ابعاد عمیقِ پدیده «آنتروپی و فرسایش ساختاری» در بدنه حکمرانی کشور است. میرزایی به صراحت هشدار می‌دهد که پیوند زدن انسداد فعلی اقتصاد به تنش‌های نظامی اخیر، نوعی فرار از واقعیت است؛ چرا که پایداری ملی پیش از این در اثر ۱۵ سال تحریم، چهار دوره شوک اجتماعی و فرسودگی شدید سرمایه‌های فیزیکی تحلیل رفته است. از منظر توسعه، نااطمینانی‌های ژئوپلیتیک کنونی که در ۲۵ سال گذشته بی‌سابقه است، با منجمد کردن توان برنامه‌ریزی بلندمدت، فرآیند انباشت سرمایه را متوقف ساخته است.