هنرهای نمایشی کهن در مسلخ طراحی شهر جدید
یکی از مهمترین راههای شناخت مردمان یکخطه، نگاه به بروز سبک زندگی آنها در جلوههای هنری و آیینی است.
یکی از مهمترین راههای شناخت مردمان یکخطه، نگاه به بروز سبک زندگی آنها در جلوههای هنری و آیینی است.
حدود بیست روز تا شروع سال تحصیلی جدید باقیمانده است و این آغاز، مثل همیشه سؤالاتی را با خود به همراه میآورد. سؤالاتی که اگرچه تکراریاند اما تجربه این یک دهه اخیر نشان داده که پاسخهای بهشدت متنوعی میتوان به هرکدام داد، فقط کافی است کمی زمان بگذرد تا اشکالات پاسخهای پیشین مشخص گردد.
فیلم «نیمشب» ساخته محمدرضا مهدویان با موضوع جنگ دوازدهروزه، به دلیل سابقه و فیلمسازی خاص کارگردانش، مرا وسوسه کرد تا آن را ببینم و بفهمم اثر جدید او چه ویژگیهایی دارد.
صحنه اول: تولد یک ایده
لوکیشن: اصفهان، حجره تجاری آقا نجفی اصفهانی، فروردین ۱۲۷۸
تدوین: نور ملایم روز …
میگویند «نیمشب» فیلمی شعاری بود و من میگویم اتفاقا مردم ایران هم در روزهای جنگ ۱۲ روزه مطابق با شعارهای آرمانیشان عمل میکردند.
نظام آموزش و پرورش، یکی از مهمترین مؤلفههای توسعه به حساب میآید؛ به همین دلیل در طرحهای جامع و تفصیلی که برای شهرها تدوین میشود، برای آموزش و پرورش سرانه اختصاص میدهند.
این روزها فضای سبز دانشگاه اصفهان حال و روز خوبی ندارد. بر اثر بحران کمآبی و خشکسالی، ۱۲۰ هکتار فضای سبز دانشگاه اصفهان به مرز خشکی و نابودی نزدیک شده است.
مقدمه این مصاحبه را میشود از زاویههای گوناگونی نوشت. اینکه سینمای روبهزوال ایران را میشود با اقتباس ادبی نجات داد؛ یا اعتراف به اینکه فیلمنامهنویسان و فیلمسازان ما، بهخصوص در نسل جدید، ظاهراً از تولیدات اقتباسی گریزاناند.