باید بگوییم سرمایهگذار هم، چون از وزارت نیرو باهوشتر است علاقهای ندارد که سرمایهاش را درگیر صنعتی نمایید که شاخصهای سرمایه گذاری در آن قابل پیش بینی نیست و بعد از سرمایه گذاری هیچ راه برگشتی ندارد. برای مثال وزارت نیرو طبق برنامه ششم برای نیروگاه بزرگی مانند محمود آباد مناقصه برگزار مینمایید و بعد از آنکه برنده مشخص شد، نرخ به او ابلاغ نمیشود، این نشان دهنده فقدان برنامه ریزی مشخص است. مشکل بزرگ دیگر نیروگاه ها، عدم دسترسی به منابع خارجی است. سرمایه داخلی هم چندان تمایلی به شیفت کردن به سمت این صنعت هزینهبر ندارد. در حال حاضر تولید هر مگاوات در نیروگاه سیکل ترکیبی قریب ۳۵۰ هزار دلار هزینه دارد (فارغ از هزینههای جانبی). در حال حاضر نیز قریب ۱۶۰۰۰ مگاوات کسری داریم که جبران آن نیاز به سرمایه بسیار زیادی دارد. هم اکنون نزدیک ۷۶ هزار مگاوات پیک مصرف ما است، اما قدرت تولید ما در لحظه بیشتر از ۶۳_۶۴ هزار مگاوات نیست، خیلی از تجهیزات ما فرسوده شدهاند و توان تولید اسمی را ندارند. ما نیروگاههای داریم که به ازای هر متر مکعب ۲ کیلو وات برق تولید میکنند، در حالی که این میزان باید ۵ یا ۶ کیلو وات به ازای هر متر مکعب باشد.
