نسل جدیدی از ابزارهای هوش مصنوعی با افزودن قابلیت گفتوگو به کتابهای الکترونیکی و صوتی، به خوانندگان امکان میدهد هنگام مطالعه درباره شخصیتها، مفاهیم و رویدادهای کتاب پرسشهای خود را مطرح کنند؛ فناوریای که در کنار استقبال کاربران، نگرانیهایی درباره حق مؤلف نیز ایجاد کرده است.
اندرو تاک، سردبیر مجله «موناکل»، در یادداشتی با بررسی تأثیر روزافزون هوش مصنوعی بر روزنامهنگاری تأکید میکند که این فناوری نمیتواند جای روزنامهنگاران حرفهای را بگیرد؛ اما در دورانی که تولید محتوا آسانتر از همیشه شده است، خبرنگاران و نویسندگان بیش از گذشته باید اصالت، خلاقیت و ارزش کار خود را به مخاطبان ثابت کنند.
مرکزی – بررسی فرصتها و چالشهای هوش مصنوعی در نویسندگی نشان میدهد که این فناوری اگرچه میتواند در تولید، ویرایش و ایدهپردازی متن نقش مؤثری ایفا کند، اما به دلیل نداشتن تجربۀ زیسته، احساس و خلاقیت انسانی، هرگز قادر به خلق آثار ادبی ماندگار و اصیل نخواهد بود.
همزمان با گسترش استفاده نویسندگان چینی از ابزارهای هوش مصنوعی برای تولید انبوه رمانهای اینترنتی، پلتفرمهای بزرگ نشر دیجیتال این کشور سیاستهای سختگیرانهتری برای مقابله با انتشار آثار کمکیفیت و حفاظت از اصالت آثار ادبی در پیش گرفتهاند.
مرکزی – هرگاه سخن از کاهش سرانه مطالعه به میان میآید، معمولاً انگشت اتهام به سوی گرانی کتاب، کمبود کتابخانهها یا مشکلات اقتصادی نشانه میرود. بیتردید این عوامل در وضعیت کتابخوانی جامعه مؤثرند، اما شاید بزرگترین رقیب کتاب در جهان امروز نه قیمت کتاب باشد و نه حتی کمبود زمان؛ بلکه پدیدهای به نام «بحران توجه» است.
