تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
جالب توجه است که امسال بیشترین فیلمهای بخش مسابقه از کارگردان بزرگ سینمای هنر و تجربه جهان بودند که بیشتر شامل اروپا و آسیا میشد. مولفین فیلمهای هنری که در ابتدای کار هنری خود مانند ماهیهای کوچکی بودند که در نهرهای کوچک به موازات رودهای بزرگ شنا میکردند (می توان تشبیه کرد که کارگردانان بدنه سینما همچون ماهی در رودهای بزرگ شنا میکنند). با مطرح شدن در جشنوارهها این ماهیان کوچک به رودخانههای بزرگ میپرند. رفته رفته آثارشان در تعداد سینماهای بیشتری در کشورها به نمایش عمومی در میآیند! بعنوان مثال اگر فقط سینمای ایران را در نظر بگیریم فیلمهای اولیه عباس کیارستمی، جعفر پناهی، اصغر فرهادی، محمد رسول اف، بهمن قبادی و… تنها در یک یا دو سالن در کشورهای غربی و فقط در سینماهای هنر وتجربه به نمایش درآمده بودند اما پس از مدتی که آثار آنها بیشتر مطرح شد، موقعیت بسیار بهتری یافتند و حتی گاه فیلمهایشان در ۳۰۰- ۴۰۰ سالن به نمایش درآمده است. مثلا حتی فیلم «جدایی نادر از سیمین» به یک میلیون تماشاگر در فرانسه و فیلم جعفر پناهی به بیش از هفت صد هزار نفر تماشاگر رسیدند که این را باید مدیون سینماهای هنر و تجربه دانست.
