برچسب هنر و تجربه

از سینمای آخرالزمان تا نقد مستندی از «هنر و تجربه»/ ابوالقاسم طالبی: کسی جرات بایکوت ما را ندارد/ نورایی: برخی گمان می کنند سینما ملک پدری شان است

نورایی درخصوص شایعات بایکوت او بعد از بازی در فیلم «قلاده های طلا» گفت: اول از همه باید گفت چه کسی بایکوت می کند؟ من بعد از «قلاده های طلا» همچنان مشغولم و راهم را در سینما ادامه می دهم. برخی گمان می کنند سینما ملک پدری شان است و همین آنها را دچار توهم می کند!

سینمای بیگانه با گیشه

سیزدهم مهرماه سال 93 گروه سینمایی هنر و تجربه در پنج سینمای آزادی، موزه سینما، پردیس سینمایی کوروش، خانه هنرمندان ایران و پردیس سینمایی هویزه مشهد آغاز به‌کار کرد و تا به امروز چندین پردیس سینمایی دیگر در شهرهای گوناگون کشور نیز به جمع آن‌ها افزوده شده است...

به سوی تغییر نسل سینما…

شاید بشود گفت بهترین اقدام سال‌های اخیر در زمینه سینما تشکیل گروه هنر و تجربه بوده است. گروهی ویژه برای نمایش فیلم‌هایی که از معیارهای لازم برای اکران رقابتی با فیلم‌های پرستاره جریان اصلی بی‌بهره‌اند...

مدیرعامل هنر و تجربه استعفاء داد؛ آغازی بر پایان یک دوران؟

به تازگی سازمان سینمایی اعلام کرده خود از طریق مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی قصد اجرای این امور را دارد و به همین دلیل هنر و تجربه عملاً از چرخه کنار گذاشته شده و اکنون آخرین روزهای فعالیت‌های اداری این گروه در جریان است. پس از این تصمیم سازمان سینمایی که قاعدتاً با قطع کمک سازمان سینمایی به این گروه همراه خواهد بود، جعفر صانعی مقدم مدیرعامل این موسسه استعفاء داد و اکنون هیات مدیره می‌بایست در پی مدیرعامل تازه باشد.

تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه

جالب توجه است که امسال بیشترین فیلم‌های بخش مسابقه از کارگردان بزرگ سینمای هنر و تجربه جهان بودند که بیشتر شامل اروپا و آسیا می‌شد. مولفین فیلم‌های هنری که در ابتدای کار هنری خود مانند ماهی‌های کوچکی بودند که در نهرهای کوچک به موازات رودهای بزرگ شنا می‌کردند (می توان تشبیه کرد که کارگردانان بدنه سینما همچون ماهی در رودهای بزرگ شنا می‌کنند). با مطرح شدن در جشنواره‌ها این ماهیان کوچک به رودخانه‌های بزرگ می‌پرند. رفته رفته آثارشان در تعداد سینماهای بیشتری در کشورها به نمایش عمومی در می‌آیند!  بعنوان مثال اگر فقط سینمای ایران را در نظر بگیریم فیلم‌های اولیه عباس کیارستمی، جعفر پناهی، اصغر فرهادی، محمد رسول اف، بهمن قبادی و… تنها در یک یا دو سالن در کشورهای غربی و فقط در سینماهای هنر وتجربه به نمایش درآمده بودند اما پس از مدتی که آثار آنها بیشتر مطرح شد، موقعیت بسیار بهتری یافتند و حتی گاه فیلم‌هایشان در ۳۰۰- ۴۰۰ سالن به نمایش درآمده است. مثلا حتی فیلم «جدایی نادر از سیمین» به یک میلیون تماشاگر در فرانسه و فیلم جعفر پناهی به بیش از هفت صد هزار نفر تماشاگر رسیدند که این را باید مدیون سینماهای هنر و تجربه دانست.