برچسب همه

به گزارش همشهری‌آنلاین، یکی از پرتکرارترین نقدها در مورد عملکرد کیفی تیم ملی، مربوط به ضعف در ساختار دفاعی این مجموعه می‌شده است. انواع و اقسام گل‌هایی که تیم ایران از ضعیف‌ترین رقبای آسیایی دریافت می‌کند، به‌شدت مایه نگرانی شده و پرواضح است که چنین ساختاری مقابل حریفان قدرتمندتر می‌تواند به کابوس تمام‌عیار فوتبال ایران تبدیل شود.

همشهری آنلاین – در آستانه مسابقات کشتی فرنگی قهرمانی جهان (نزدیک به ۱۰روز تا آغاز این رقابت‌ها)، انتخاب کشتی‌گیر وزن ۵۵کیلوگرم در شرایطی قرار گرفته که یادآور اتفاق تاریخی سال۲۰۰۵ است؛ سالی که حمید سوریان دوبنده تیم ملی را به دست آورد و مسیر افتخارآفرینی‌هایش آغاز شد.
آن روزها حسن رنگرز، دارنده مدال طلا و برنز جهان، ملی‌پوش اصلی وزن نخست بود اما محمد بنا، سرمربی وقت تیم ملی تصمیم گرفت دوبنده تیم ملی را به حمید سوریان بسپارد. سوریان که همان سال قهرمان جوانان جهان شده بود، در رقابت‌های جهانی۲۰۰۵ به‌خوبی از این فرصت استفاده کرد و با کسب مدال طلا و تداوم آن در سال‌های بعد نام خود را ماندگار کرد. حالا تاریخ به شکلی دیگر در حال تکرار است. دوباره وزن نخست یعنی ۵۵کیلوگرم در کانون توجه قرار گرفته اما با نام‌هایی متفاوت. این بار حسن رنگرز سرمربی تیم ملی است؛ کسی که در المپیک۲۰۲۴ پاریس 3فینالیست داشت و یک مدال برنز گرفت تا کارنامه‌ای بی‌نظیر از خود برجای بگذارد. پیام احمدی در نقش حمید سوریان 20سال پیش ظاهر شده است؛ کشتی‌گیری که مدال طلای جوانان جهان و آسیا را به‌دست آورده و یکی از امیدهای آینده کشتی فرنگی ایران به شمار می‌رود. در سوی دیگر پویا دادمرز قرار دارد که هرچند همانند رنگرز سال‌های گذشته، طلای جهان را کسب نکرده، اما مدال‌های نقره و برنز جهانی در کارنامه دارد و تجربه ارزشمندی در این وزن اندوخته است. شنیده می‌شود پس از بازگشت تیم ملی از مشهد، پیام احمدی به جمع فرنگی‌کاران اضافه می‌شود تا شرایط او بررسی و درصورت تأیید، یک انتخابی رودررو میان او و پویا دادمرز برگزار شود؛ انتخابی‌ای که می‌تواند سرنوشت دوبنده تیم ملی در مسابقات جهانی را مشخص کند.
رقابت‌های جهانی کشتی فرنگی از ۲۷شهریور در کرواسی آغاز می‌شود و همه نگاه‌ها به انتخابی حساس وزن ۵۵کیلوگرم دوخته شده است؛ انتخابی که شاید خاطره 20سال پیش را دوباره زنده کند.

همشهری آنلاین – امیرحسین اعظمی| ذوب‌آهن پس از شکست یک بر صفر خانگی مقابل پیکان در شروع فصل جدید، در دومین مسابقه موفق به کسب یک امتیاز از استقلال در تهران شد و این اتفاق در شرایطی رخ داد که 2‌گل از 3گل شاگردان قاسم حدادی‌فر را حسن شوشتری، کاپیتان این تیم به ثمر رساند. او حالا در پست 6 و 8 یکی از بازیکنان مؤثر تیمش است. شوشتری در همان پستی بازی می‌کند که حدادی‌فر سال‌ها در آن درخشید؛ هرچند که خودش تأکید می‌کند نباید او را با حدادی‌فر قیاس کرد. شوشتری درخصوص درخشش مقابل استقلال و مسائل مختلف دیگر به سؤالات همشهری ورزشی پاسخ می‌دهد.

به گزارش همشهری‌آنلاین، بعد از توقف باورنکردنی و دور از انتظار تیم ملی ایران برابر تاجیکستان در تورنمنت کافا، مهدی طارمی به خبرنگاران گفت: «هیچ‌یک از بازیکنان در این مسابقه تمرکز نداشتند. از این بازی درس‌های زیادی گرفتیم.» راستش نمی‌دانیم تمرکز بازیکنان گرامی کجا بوده. مثلا چه اتفاقی رخ داده بود که این دوستان تمرکز نداشتند؟ چرا به هر دری می‌زنید تا مشکلات تاکتیکی تیم را پنهان کنید؟ بعد هم شما اگر یک‌بار بعد از یک بازی ضعیف بگویی درس گرفتیم قابل‌قبول است، اما نمی‌شود هر بار همین داستان تکرار شود. خود طارمی بعد از مسابقه با تیم‌هایی مثل قرقیزستان، ازبکستان و کره‌شمالی همین حرف‌ها را زده است. آقا اینجا تیم ملی است، مدرسه نیست که هی درس می‌گیرید. اصلا یک بازی درس نگیرید، شاید خوش‌تان آمد!

به گزارش همشهری آنلاین، تیم فوتبال استقلال در حالی خود را برای ادامه فصل آماده می‌کند که وضعیت بازیکنان مصدوم این تیم، توجه هواداران را به خود جلب کرده است.

، پرسپولیس همچنان به دنبال جذب مهاجم است تا یکی از خطوطی که با هجمه زیادی مواجه شده را تقویت کند. با این حال علیرغم نام‌های ریز و درشتی که به این باشگاه معرفی شده یا چشم وحید هاشمیان را گرفته‌اند، موانع بزرگی که به عنوان طلسم چند دهه‌ای این باشگاه و در این پست شناخته می‌شود، آن را به نتیجه نهایی نزدیک نکرده است.

به گزارش همشهری آنلاین، مهدی طارمی برای تکمیل انتقال خود به تیم فوتبال المپیاکوس یک سفر کوتاه به یونان انجام داد. این بازیکن ایرانی از تاجیکستان، جایی که با تیم ملی کشورش حضور داشت، راهی یونان شد، قرارداد خود را امضا کرد و پس از انجام تست‌های پزشکی، دوباره به تاجیکستان بازگشت.

به گزارش همشهری‌آنلاین، کیفیت عملکرد تیم ملی در تورنمنت کافا به‌شدت بحث‌برانگیز شده و انتقادات فراوانی را در پی آورده است. درحالی‌که کره و ژاپن با آمریکا و مکزیک بازی می‌کنند و آماده می‌شوند تا در فیفادی بعدی به مصاف برزیل و پاراگوئه بروند، ما درگیر بازی با تیم‌های آسیای میانه هستیم که با کمال احترام، دوئل با آنها آورده فنی چندانی هم برای‌مان ندارد. بعد اوضاع وقتی بدتر می‌شود که از نظر فنی مقابل همین تیم‌ها هم گرفتار می‌شویم؛ مثل دیدار اخیر با تاجیکستان که برتری ۲بر صفر را با تساوی ۲-۲ عوض کردیم. کل حرف کادرفنی هم مدام همین است که: «فاصله‌ها در فوتبال دارد کم می‌شود.» بله خب؛ اما بیشتر به‌نظر می‌رسد ما داریم عقب عقب می‌رویم و به آنها نزدیک می‌شویم!