در حالی که جمهوری اسلامی ایران با حسننیت، همکاری گستردهای با آژانس بینالمللی انرژی اتمی داشته، خروجی این همکاریها نه صلح و اعتماد، بلکه افشای اطلاعات حیاتی، ترور دانشمندان، خرابکاریهای هدفمند و نادیدهگرفتن استانداردهای دوگانه بوده است؛ تجربهای که امروز، در قالبی نمادین و تکاندهنده، با عنوان «عروسی خونین هستهای» بازخوانی میشود؛ جایی که اعتماد فنی، به میدان قتل راهبردی بدل شد.