برچسب هاجر بنائی

شنوابودن دستیابی به کُنه مطلب است. شنیدن، یعنی شنیدن آنچه می‌گوید، شنیدن لبخند، نگاه، حرکات، تنفس، رفتار، دردها، انرژی و… . آنچه کیفیت رابطه را می‌سازد، حس‌کردن آمادگی فعال دیگری و خود برای شنیدن است.

روابط انسانی و به‌ویژه روابط خانوادگی، ضرورت اختصاص‌دادن زمانی ویژه و تعامل‌هایی گرم و صمیمی میان اعضای خانواده را نشان می‌دهد.

تواضع نردبان شرف است و نشانه کامل‌بودن انسان و بهره‌داشتن از عقل است؛ درواقع، کسی که تواضع به خرج می‌دهد، عاقل‌بودن خودش و شرافت انسانی‌اش را به نمایش می‌گذارد.

چراغ که سبز می‌شود، صدای ممتد بوق ماشین‌های ردیف عقب را می‌شنویم. غذا هنوز آماده نشده است، اعتراضمان بالا می‌گیرد که چرا هنوز غذا آماده نیست؟!

آگاهی ما از این عملکرد مغز موجب می‌شود که سر بزنگاه، مچ آن را بگیریم و نگذاریم ما را بی‌تاب کند و به ورطه ببرد. مانع‌شدن از منفی‌بافی بیشتر مغز، موجب می‌شود تا کمی آرامش بیابیم و حتی در نقطه مقابل آن عمل کنیم.

در طول زندگی، مشکلات و سختی‌های کوچک و بزرگی را از سر می‌گذرانیم یا اهدافی را دنبال می‌کنیم که دستیابی به آن احتیاج به برنامه‌ریزی و پیگیری مداوم ما دارد.

امیرالمؤمنین(ع) توکل را «مبراشدن از نیرو و توانایی [خود] و چشم‌به‌راه مقدرات‌بودن» تلقی می‌کنند. براساس روایات، توکل‌کردن موجب «قوت قلب» و «آسان‌شدن دشواری‌ها و فراهم‌شدن اسباب»، «زدودن رنج‌ها»، «شادشدن» و «کفایت‌شدن» می‌شود.

آغاز هر نوع اصلاح یا تغییری نیازمند شناخت است؛ چه در حیطه انسانی باشد یا غیرانسانی. بدون شناخت نمی‌توان تغییری مفید و مطلوب ایجاد کرد. رشد فردی و توسعه در روابط اجتماعی هم همین‌طور است؛ یعنی ما در هر زمینه‌ای از رشد خودمان، بخواهیم گامی برداریم، باید از شناخت خودمان آغاز کنیم.