برچسب نینتندو

در طول تاریخ، گزینه اصلی برای اجرای بازی‌های ویدیویی کنسول‌ها بوده و هستند. کنسول‌ها ویژگی‌ای دارند که هیچ کامپیوتری نمی‌تواند داشته باشد. این دستگاه‌ها حتی برخلاف کامپیوترهای گیمینگ امروزی، بازی‌های ویدیویی معمولا برای سخت‌افزار خاص هر کنسول بهینه‌سازی می‌شوند.

نینتندو از همان ابتدای فعالیتش تا به امروزه همواره عمده تمرکزش را روی سرگرمی گذاشته است. این کمپانی در سال ۱۸۸۹ به‌عنوان تولیدکننده‌ کارت‌های بازی تاسیس شد و همین سابقه‌ طولانی باعث می‌شود در مقایسه با رقبای جوان‌ترش مثل سونی و مایکروسافت، که در آغاز فعالیتشان ارتباط چندانی با بازی نداشتند، متمایز باشد.

دوران ۶۴ بیتی بازی‌های ویدیویی در دهه ۱۹۹۰ و با عرضه نینتندو ۶۴ آغاز شد. در آن زمان کنسول‌های ۶۴ بیتی به عنوان دستگاه‌هایی شناخته می‌شدند که به نسبت نسل قبلی خود گرافیک بهتر و عملکرد قوی‌تری داشتند. این برداشت با عرضه‌ پلی‌ استیشن ۲ به اوج خود رسید، کنسولی که سونی آن را به عنوان یک سیستم ۱۲۸ بیتی تبلیغ می‌کرد.

بازار کنسول‌های بازی، درست مثل دنیای خودرو، حالا به دو مسیر کاملا مجزا تقسیم شده است. مسیر اول مخصوص کسانی‌ست که سراغ دستگاه‌های نو می‌روند. کسانی که ترجیح می‌دهند خیال‌شان از بابت اصالت، سلامت فنی و گارانتی راحت باشد. اما مسیر دوم، جاده‌ای‌ست پر از پیچ‌وخم و البته پُر از انتخاب‌های اقتصادی‌.

احتمالا حافظه داخلی ۲۵۶ گیگابایتی نینتندو سوییچ ۲ برای شما هم آزاردهنده است و قصد دارید که به سراغ افزایش حافظه این کنسول بروید. واقعیت این است که حافظه داخلی ۲۵۶ گیگابایتی‌ای که این کنسول ارائه می‌دهد، برای حذف و نصب مداوم بازی‌ها باید حافظه را ارتقا دهید.

برای تجربه هر بازی ویدئویی قطعا نیاز به یک دستگاه مناسب دارید که بتواند آنطور که باید بازی‌ها را اجرا کند. بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند که برای تجربه بازی‌ها به سراغ کنسول‌ بروند. چه نینتندو باشد و چه پلی‌استیشن، کنسول‌های بازی هرکدام تجربه‌ای منحصربه‌فرد برای کاربران خود ارائه می‌دهند.