برچسب نهج البلاغه

مرحوم استاد محمد فولادگر در طول عمر پربرکت خود که نزدیک به یک قرن به طول انجامید، منشأ خدمات علمی و فرهنگی بسیار  در سطح استان و کشور بود. این مرد در پرتو تربیت خانوادگی، از دوران کودکی و نوجوانی، هم‌زمان با تحصیل در مکتب‌خانه و دبستان، امرارمعاش از طریق کسب‌وکار حلال را به‌عنوان «سبک زندگی» برگزید و تا هنگامی که توان ایستادن داشت، به فعالیت فنی خویش در آهنگری، فلزکاری و فولادگری که شغل پدری و اجدادی‌اش بود، و بعدا تراشکاری و ماشین‌کاری ادامه داد.

آوردن نهج‌البلاغه به زندگی روزمره یا نگاه کاربردی و مبتنی بر سبک زندگی و تبیین آن به زبان ساده و روان، رویکردی است که مرحوم فولادگر به نهج‌البلاغه داشت. بعد از انقلاب، این نگاه به نهج‌البلاغه رواج یافت و در چند سال اخیر آیت‌الله‌العظمی مکارم شیرازی نیز در مجموعه چند جلدی پیام امام، نهج‌البلاغه را به زبان ساده و جذاب شرح داده است؛ ولی مرحوم فولادگر از قبل قائل به چنین رویکردی بود؛ چون عمر بابرکتی داشت و نزدیک ۸۰ سال با نهج‌البلاغه مأنوس بود. علاوه بر این، ایشان چند جلد کتاب در قالب بحث‌های موضوعی مربوط به نهج‌البلاغه تألیف کرد و این کتاب را مورد بازپژوهی قرار داد.

کتاب «حکمت و حدید» زندگی‌نامه معلم اخلاق و مفسر نهج‌البلاغه مرحوم استاد محمد فولادگر است که به وسیله محمود فروزبخش نوشته‌شده و در سال 1398 توسط انتشارات آرما در 198 صفحه منتشر شده است. «حکمت و حدید» عنوان کوتاه و گویایی است که شخصیت استاد فولادگر را بیان می‌کند. شخصیتی که بخشی از زندگانی خود را صرف فلزات و تراشکاری کرد و بخش عمده دیگر را به عالم حکمت و معرفت اختصاص داد و در زمینه قرآن و نهج‌البلاغه، آثار فراوانی از خود به‌جای گذاشت. این آثار  به دو بخش کتاب‌ها و شاگردان تقسیم می‌شود و از همه مهم‌تر متون مربوط به نهج‌البلاغه است که به‌عنوان یک درس و منبع فهم دین به جامعه معرفی شد.

آشنایی من با مرحوم فولادگر به زمان انقلاب برمی‌گردد. او با کسانی که در راه انقلاب مبارزاتی داشتند شریک بود و با پیشه‌کردن صنعتگری که کاری پرزحمت و کم‌درآمد محسوب می‌شد، برای چندین نفر شغل ایجاد کرده بود. مرحوم فولادگر بعد از مرحوم آیت‌الله حاج میرزاعلی شیرازی که شهید مطهری از ایشان به بزرگی یاد می‌کند، چراغ نهج‌البلاغه را در استان اصفهان روشن کرد و عصرهای شنبه جلساتی داشت که بزرگانی مانند حاج مهدی طباطبایی و آقایان زهتاب، اسماعیلی و فرنیا نیز در آن حضور پیدا می‌کردند.