رسانه ملی باید پاسخگو شود. مدیران صداوسیما کارگزار مردماند و باید به رسانهها که نمایندگان افکار عمومیاند، درباره عملکردشان توضیح بدهند. این حق مردم و این مدیران رسانه ملی است.
«قبله عالم» بهعنوان نشانگان یک آفت بزرگ، یا بهتر بگوییم، یک «بیماری» در فهم تاریخ دو سدۀ اخیر ایران، مهم است و جای بررسی دارد، وگرنه بهلحاظ فنی، بهقول آن منتقد معروف، «ماقبل نقد» محسوب میشود.
هر اندازه مثلا سریالهای ترکیهای در ترسیم گذشته شکوهمند برای خود، تلاش می کنند و حتی اغراق را به خدمت می گیرند، ظاهرا در کشور ما قضیه برعکس است و ما حتی شاهد هجو و هزل گذشته و میراث تاریخی خود هستیم.
انتشار قسمت نخست سریال «نوبت لیلی» با استقبال و فوجی از تمجیدها درفضای مجازی مواجه شد و بررسی نوع از مواجه الیت مخاطب شبکه نمایش خانگی از جنبههای گوناگونی قابل بررسی است که در مقدمه منجر به یک آسیبشناسی و نزدیک شدن به ذائقه مخاطب منجر خواهد شد.
نقطه گم شده این روزهای صداوسیما ایده است. ایدهای که بتواند ضمن رعایت هنجارها از کلیشهها عبور کرده و جذابیت را نیز لحاظ کند. این کار اگرچه سخت است ولی غیر قابل دستیابی نیست.
صداوسیمای جبلی چقدر موفق بوده؟! این سوال از آن معدود سوالاتی است که به احتمال زیاد موافقان و مخالفان و منتقدین نظام، چپیها و راستیها و اعتدالگرایان در پاسخش باهم اتفاق نظر دارند.
شاید «گناه فرشته» در عرصه بازنمای امر واقعی، محل مناقشه و بحث باشد، اما در بازنمایی «امر نمادین» بسیار کاردرست و قوی عمل می کند. به بیان دیگر، اگر کل داستان فیلم و کارکرد کاراکترها را از منظر تمثیل و امر نمادین بررسی کنیم، نه تنها «گناه فرشته» یک تجربهی موفق و ماندگار است، که حتی ضعفهای ظاهری آن هم دیگر «ضعف» به نظر نمی رسد، بلکه در خدمت این روایت تمثیلی و نمادین از «وضعیت» انسان در عصر مدرن است.