برچسب نمایشگاه نقاشی

نقاشی‌ها عینک‌اند ویدئوها آینه

نوشین نفیسی در نمایشگاه نقاشی‌ای که سال هزار و سیصد و هشتاد، در گالری کلاسیک با عنوان «نقاشی‌ها- ادويه‌ها  دانه‌ها- استخوان‌ها و تنظيف‌ها» برگزار می‌کند، کنار نقاشی‌هایی که از چوب‌های آب‌آورده می‌کشد، چوب‌ها را هم نشان می دهد. تکه چوب‌هایی که در ساحل رودخانه یا دریایی، پیدا کرده و انتخاب کرده و برداشته و پرتره شان را کشیده.

روزمرگی‌های لیلی

نگارخانه صفوی اصفهان در ادامه نمایشگاه‌های خود از مجموعه نمایشگاه‌های دوره تخصصی آرت پروژه به ارائه آثاری از «یلدا لیلی» پرداخته است. «روزمرگی» عنوان نمایشگاه این هنرمند است که دغدغه‌های روزانه او را نمایش می‌دهد. یلدا لیلی بابیان اینکه در همه آثار ارائه شده در این نمایشگاه ضمن به تصویرکشیدن دغدغه‌های شخصی و آنچه به صورت روزانه در سطح شهر با آن مواجه بوده است تلاش کرده تا از چنین دغدغه‌هایی رهایی پیدا کند، می‌گوید: «من زمانی که این آثار را نقاشی می‌کردم به شدت درگیر مسائل روزمره بوده و به نوعی مشغله‌های فوق‌العاده زیادی داشتم و باتوجه به شغلم یعنی رانندگی، مجبور بودم که هرروز در سطح خیابان‌های شهر با ماشین تردد کنم و به همین دلیل حضور در ترافیک و روبرو شدن مستقیم با مردم برای من زیاد اتفاق می‌افتاد، ازطرف دیگر دغدغه‌های شخصی نیز وجود داشت و سعی کردم تمام این دغدغه‌ها و روزمرگی‌ها را نقاشی کنم تا بتوانم درحین اجرای کار هنری از آن ها رهایی پیدا کنم.»

مردی که استادش عشق بود

«اگر می‌خواهی نقاش باشی باید به باطن اشیا راه پیدا کنی. تا وقتی اسیر صورت هستی فقط یک مقلدی و نقاش نیستی. باید سیرت را بشناسی.» این جمله پدری است به فرزندی که آوازه هنرش از کوچه‌های محله پشت بارو تا آن‌سوی سپاهان و این سرزمین شنیده شد و «چرچیل» و «روزولت» و «چیانک کای‌شک» را به ستودنش واداشت. قلم قدرتمند و سحرآمیز استاد «حاج‌محمدحسین مصورالملکی» بر هیچ صاحب ذوقی پوشیده نیست و تابلوهای تخت جمشید، جنگ نادرشاه و فتح هند، شکست محور و پیروزی متفقین، شیخ صنعان و دختر ترسا، چوگان‌بازی در میدان نقش‌جهان، مجنون، مسجد خیالی و تابلوی جشن حیوانات، بخشی از آثار بی‌شماری است که دستان شگرف استاد مصور الملکی به جهان هدیه داد و اثبات کرد که نقاشی ایرانی ریشه در تاریخ دارد و هنرمندان سپاهان همواره از غنی‌ترین ایده‌ها برای خلق آثار خود بهره جسته‌اند.

نُه آویز برای خانه صفوی

«نه آویز برای خانه صفوی» عنوان نمایشگاه دیگری از مجموعه نمایشگاه‌های آرت پروژه است که به ارائه آثاری از «حسین تحویلیان» پرداخته و حس نوستالژیک مکان‌های قدیمی را درکنار ذهنیت او از نگاره‌های صفوی و تلفیق سمبلیک آن با رخدادهای امروز جهان نمایش می‌دهد. حسین تحویلیان درباره آرت پروژه و اهداف آن می‌گوید: «دوره تخصصی آرت پروژه افرادی را که به‌صورت نیمه‌حرفه‌ای آموزش‌هایی را از راه‌های مختلفی گذرانده و یا دانشگاه رفته و مدارک هنری دارند، اما نتوانسته‌اند آموزش خود را تکمیل کنند و مانند یک هنرمند حرفه‌ای فعالیت کنند و روی پای خودشان بایستند و به عبارتی به خودکفایی درونی دست یابند، جذب می‌کند، البته بسیاری از هنرمندان که حتی با برگزاری چند نمایشگاه احساس کردند که باید وارد وادی یک جریان هنری شوند نیز شامل این گروه هم می‌شوند.»

انجمنی برای نقاشان اصفهان

انجمن نقاشان اصفهان که یک سالی می‌شود در گذر فرهنگی چهارباغ و مجموعه هشت‌بهشت سکنی گزیده است، نهادی قانونی و بدون وابستگی دولتی است که سال‌هاست به عرصه‌های فرهنگی هنری واردشده و تلاش می‌کند در زمینه برگزاری نمایشگاه‌های مختلف، دوره‌های آموزشی و ارائه کارگاه‌های هنری مربوطه در سطح شهر، پتانسیل و تخصص سلایق و رویکردهای متفاوت هنرمندان اصفهان را نمایش دهد. باوجوداین، نهادها و انجمن‌هایی که به دولت وابسته نیستند، همواره با مشکلات و دغدغه‌های عدیده‌ای مواجه‌اند، ازاین‌رو می‌طلبد که نهادهای شهری اصفهان بیش از پیش به این موضوع واردشده و ضمن ارتباط مؤثر با هنرمندان و حمایت از انجمن‌ها و کانون‌هایی مانند انجمن نقاشان، از آن‌ها در جهت افزایش ارتباط هنر با شهر و جامعه استفاده کرده و برای ارتقای فعالیت‌های هنرمندان حتی فراتر از سطح ملی تلاش کنند.

به چشمان روح من نگاه کن

نمایشگاهی از آثار نقاشی «مارتا واسیلوسکا فرگنوسکا» با عنوان «به چشمان روح من نگاه کن» باهمکاری سفارت جمهوری لهستان در ایران در گالری هنری اکنون برگزار شده است. الناز رجبیان مدیر گالری اکنون و خانه صفوی اصفهان می‌گوید: «در دوران همه‌گیری کرونا در سالی که گذشت اکثر گالری‌ها و فعالیت‌های فرهنگی هنری متوقف شد و تمام درها به روی هنرمندان بسته شد اما ما این فرصت را مغتنم شمردیم تا دریچه‌ای برای همکاری بین‌المللی آغاز کنیم.»

گالری‌های کرونازده اصفهان

تقریبا دو سالی شده که با موج اپیدمی کرونا مواجه هستیم. در روزهای ابتدایی قرنطینه‌ مراکز مختلفی به ناچار تعطیل ‌شدند و بسیاری از کسب‌وکارها رونق خود را از دست دادند. در این میان جامعه هنری و هنرمندان نیز به نوبه خود آسیب زیادی دیدند. اما گالری‌ها نیز از این قاعده مستثنا نبودند؛ چرا که وقتی هنرمند اثری خلق نکند، چیزی برای عرضه نیست یا اگر هنرمند اثری خلق کند و فضایی برای ارائه نباشد هم این چرخه ناقص است.